Καλωσήρθατε στο ιστολόγιο των Προμάχων. Εδώ μπορείτε να δείτε ιστορικά, πολιτιστικά στοιχεία του τόπου μας, ήθη και έθιμα και γενικά οτιδήποτε συμβαίνει στο αγαπημένο μας χωριό. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για θέματα από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλικ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΝΤΑΡΣΥΑ "ΟΧΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ"



Παρέμβαση έκαναν μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον πεζόδρομο των Γιαννιτσών μοιράζοντας την προκήρυξη της οργάνωσης για το δημοψήφισμα και καλώντας τον κόσμο να ψηφίσει ΟΧΙ την Κυριακή ώστε να βάλει φρένο στα μνημόνια.

Η παρέμβαση κράτησε για ένα τρίωρο και αρκετοί ήταν οι πολίτες που πήραν το υλικό και συζήτησαν με τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμφωνώντας με το πλαίσιο αλλά και για την αναγκαιότητα να οργανωθούν αμέσως μετά αγώνες για να σταματήσει η λιτότητα, να μην προκύψει "αριστερό μνημόνιο".

Οι δράσεις της οργάνωσης θα συνεχιστούν σήμερα το βράδυ στη Βέροια με μοίρασμα υλικού στο κέντρο της πόλης και την Παρασκευή στην Έδεσσα συμμετέχοντας στην συγκέντρωση στον πεζόδρομο.


ΜΕΤΑΞΩΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Το είχε πει σε μια συνέντευξή του ο αείμνηστος Νίκος Καρούζος: «Μεταξωτοί άνθρωποι».

Μιλούσε για κάποιους χωρικούς που είχε συναντήσει στη Λέσβο. Αγράμματοι ήταν, αλλά σοφοί. Και, προπάντων, τρυφεροί με τους άλλους. Απαλοί, χωρίς γωνίες που κόβουν, χωρίς καχυποψία, δίχως έπαρση και επιθετική ειρωνεία που πληγώνει. Μεταξωτοί άνθρωποι ...; Μου 'μεινε αυτός ο χαρακτηρισμός. Χαράχτηκε μέσα μου. Κι από τότε ένα νέο κριτήριο λειτουργεί στις αξιολογήσεις μου για τους ανθρώπους: η συμπεριφορά και η στάση τους σε «ασήμαντα» πεδία της καθημερινότητας. Αυτά που συνήθως τα προσπερνάμε ή δεν τα παρατηρούμε, γιατί δεν μας απασχόλησαν ποτέ οι εκφάνσεις της «μεταξωτής συμπεριφοράς» ...; Βέβαια οι άνθρωποι δεν συγκροτούν ως χαρακτήρες ένα συμπαγές όλον, αλλά ένα αντιφατικό σύνθεμα, στο οποίο συνυπάρχουν «μεταξωτά» στοιχεία και ακάνθινες απολήξεις. Γι' αυτό και είναι κάπως παρακινδυνευμένα τα άμεσα και οριστικά συμπεράσματα για το «είναι» των ανθρώπων ...;
Παρ' όλα αυτά, προσωπικά, διακινδυνεύω την εξαγωγή συμπερασμάτων παρατηρώντας μικρές «ασήμαντες» κινήσεις στις παρέες, στον εργασιακό χώρο και στο «δάσος» του καθεμέρα, όταν συγχρωτίζομαι με αγνώστους.  Και συνήθως δεν πέφτω έξω. Διότι τα γνωρίσματα αυτά αποκαλύπτουν πειστικά τον εσωτερικό κόσμο του άλλου. Τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό ...;
Φερ' ειπείν, «σκλαβώνομαι» από εκείνους που δεν ορμάνε να πιάσουν την καλύτερη θέση στο τραπέζι μιας ταβέρνας. Θεωρώ την κίνηση αυτή απότοκο καταγωγικής ευγένειας και γενναιοδωρίας, η οποία αδιαφορεί για το ιδιωφελές και συμφέρον.  Αντίθετα, οι άνθρωποι που σπεύδουν φουριόζοι για μια καλή θέση καταχωρίζονται μέσα μου σαν αρπακτικά. Και -το 'χω παρατηρήσει- έτσι συμπεριφέρονται, σαν αρπακτικά, και σε άλλα ζωτικά και κρίσιμα πεδία...
Κάποτε βρέθηκα σ' ένα τραπέζι, στο οποίο κυριαρχούσαν οι «επώνυμοι». Απέναντί μου καθόταν ένας πολύ γνωστός καλλιτέχνης, μεγάλο όνομα, ο οποίος ούτε φλυαρούσε ούτε ακκιζόταν όπως κάποιοι άλλοι στη συντροφιά. Όταν άρχισαν να καταφθάνουν τα πρώτα κοινά πιάτα, ήταν ο μόνος που δεν επέπεσε για να εξασφαλίσει τη μερίδα του, αλλά ρωτούσε τους διπλανούς του και μοίραζε πρώτα στους άλλους και μετά, ό,τι έμενε, κρατούσε για τον εαυτό του. «Μεταξωτός άνθρωπος», σκέφτηκα...
Η μεταξωτή συμπεριφορά δεν παραπέμπει απαραιτήτως -ή κυρίως- στο σαβουάρ βιβρ και στους «καλούς τρόπους» εν γένει. Τέμνεται σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά δεν αποτελεί αποτύπωμα διδαχθείσης μεθόδου για το φέρεσθαι. Εδώ, το «μετάξι» είναι αυτοφυές ή προϊόν δουλεμένου χαρακτήρα. Είναι ο τρόπος που ο άλλος βλέπει τους συνανθρώπους του. Είναι η θέαση του κόσμου χωρίς τα εγωιστικά γυαλιά του προσωπικού ωφελιμισμού. Είναι, ευρύτερα, η υποταγή του ατομικού συμφέροντος στη συλλογικότητα, χωρίς βέβαια η «μεταξωτή συμπεριφορά» να φτάνει σε σημείο υπονόμευσης προσωπικών δικαιωμάτων και δικαίων. Κανένας δεν έχει δικαίωμα να αδικεί τον εαυτό του... Όμως, προσέξτε μια λεπτή απόχρωση: ποτέ ένας «μεταξωτός άνθρωπος» δεν νιώθει κορόιδο, όταν άλλοι τον προσπερνούν -στη σειρά μιας καντίνας ή στην ιεραρχία- χρησιμοποιώντας αθέμιτα μέσα και μεθόδους.
Το «άφες αυτοίς» είναι ριζωμένο μέσα του.  Αποτελεί μέρος του αξιακού του κώδικα.  Ξέρει τι γίνεται στην «αγορά». Αλλά συνειδητά δεν συμμετέχει στο εξοντωτικό αυτό παιχνίδι. Απέχει χωρίς να κλαυθμηρίζει. Γιατί, εκτός από μετάξι, τέτοιοι άνθρωποι διαθέτουν και ένα σκληρό κοίτασμα, που τους επιτρέπει να είναι ταυτόχρονα στωικοί και γρανιτένιοι.
Ένας από αυτούς έγινε φίλος μου - και το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή ότι θα συμβεί αυτό. Πρώτη μέρα στη μονάδα γύρισε από τη σκοπιά και μπήκε στη σειρά για φαγητό.Ήταν τρίτος από το τέλος. Τότε ακούστηκε ο μάγειρας να λέει ότι έμειναν μονάχα δύο μερίδες. Ο Κωστής πλησίαζε, ήταν ένας από τους δύο τυχερούς. Αλλά μόλις άκουσε τον μάγειρα, έφυγε αθόρυβα παραχωρώντας τη θέση του στον επόμενο. Έτσι. Αθόρυβα, αυτοθυσιαστικά, γενναιόδωρα, χωρίς να το κάνει θέμα...
Οι «μεταξωτοί άνθρωποι», λοιπόν.  Που μιλούν ελάχιστα για τον εαυτό τους. Που χαίρονται με τις επιτυχίες των άλλων. Που δεν σπεύδουν χαιρέκακα να «κάνουν πλάκα», δήθεν χαριεντιζόμενοι, με εξωτερικά γνωρίσματα που πονάνε τους άλλους... Εκείνοι, που δεν σπερμολογούν διακινώντας φήμες. Εκείνοι που υπερασπίζονται σθεναρά κάποιον απόντα όταν λοιδορείται σε μια παρέα, χωρίς να είναι φίλος τους, αλλά επειδή νιώθουν ότι αδικείται... Οι μεταξωτοί άνθρωποι.  Όσοι προσέχουν τι λες, και δεν είναι ωσεί παρόντες στην κουβέντα, με το μυαλό τους στο τι θα πουν οι ίδιοι για να εντυπωσιάσουν.  Άνθρωποι με ανοιχτούς πόρους και πλατιά καρδιά...  Υπεράνθρωποι; Όχι. Απλώς, μεταξωτοί... Φαίνονται από μακριά.  Αρκεί να προσέξεις «μικρές», «ασήμαντες» κινήσεις στο φέρεσθαι των ανθρώπων...
    Του Γιάννη Τριάντη, πρωτοδημοσιεύθηκε στα Επίκαιρα
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ FACEBOOK ΟΛΟΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ;

FACEBOOK-LIKE
Προφανώς αγαπητέ φίλε έχεις διαγνώσει πως αν είσαι υπέρ του «Ναι» ή του «Όχι» ξεκάθαρα, όλο και περισσότερο διαπιστώνεις πως δεν είσαι μόνος. Αντίθετα, σχεδόν όλοι όσοι βλέπεις στον τοίχο σου συμφωνούν μαζί σου.
Συγχαρητήρια μόλις ανακάλυψες τι ακριβώς κάνει ο αλγόριθμος στο Facebook. Προσπαθεί να σου δώσει πράγματα που σε γενικές γραμμές σε βρίσκουν σύμφωνο ώστε να νιώθεις άνετα και να βλέπεις αυτά με τα οποία συμφωνείς.
Αυτό είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Facebook αλλά είναι μεγάλο πρόβλημα για εσένα σε περίπτωση που θεωρείς πως η αποδοχή ή όχι της άποψης σου στο Facebook είναι κριτήριο για το οτιδήποτε. Οπότε αν θεωρείς πως κερδίζει το «Ναι» ή το «Όχι» με βάση το τι συμβαίνει στο Facebook μάλλον πρέπει να το αναθεωρήσεις.
computer-gets-you-likeΌσο για εσένα που διαβάζεις αυτή τη στιγμή και δεν έχεις αποφασίσει, εσένα το Facebook δεν σε ψυχολογεί από τα likes και τα comments σου σε σχέση με το θέμα. Σε ψυχολογεί σε σχέση με τη στάση που κρατάνε οι άνθρωποι με τους οποίους έχεις τις περισσότερες συναναστροφές στο Facebook ή με βάση τα κείμενα στα οποία περνάς την περισσότερη ώρα να διαβάζεις.
Ξέρω ακούγεται τρομοκακτικό όμως την ίδια ώρα αυτός ο αλγόριθμος είναι και ο λόγος που βλέπεις σκυλάκια αν σου αρέσουν τα σκυλάκια, ή "food porn" ή γενικώς ότι είναι αυτό που σου αρέσει.
Την ίδια ώρα όμως τα παραπάνω είναι και ο λόγος που δεν έχει νόημα να κάνει κάποιος καμπάνια στο Facebook υπέρ του «Ναι» ή του «Όχι». Διότι θα μπορεί πρακτικά να στοχεύσει μόνο τους αποφασισμένους. Οι αναποφάσιστοι δεν έχουν φτιάξει group «Δεν ξέρω τι θέλω» ώστε να προσπαθήσεις να τους στοχεύσεις. Ομοίως δεν υπάρχουν σοβαρά δημογραφικά δεδομένα π.χ. οι 18-25 είναι μαζικά υπέρ του «Όχι» ή του «Ναι» οπότε αξίζει το κόπο να κάνεις μία καμπάνια θέσεων. Όμως τέτοιου είδους αξιόπιστα δημογραφικά δεν υπάρχουν.
Οπότε αγαπητέ φίλε χαλάρωσε. Προσπάθησε να μην βασίζεις τις θέσεις και τις απόψεις σου στα όσα συμβαίνουν στο Facebook και προσπάθησε να δεις την κατάσταση πιο χαλαρά και πιο αντικειμενικά.
Πηγή: huffingtonpost

ΤΑ DVD ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΜΑΧΩΝ



Τα dvd από τις εκδηλώσεις των σχολείων των Προμάχων, είναι έτοιμα και διανέμονται από το κατάστημα "Γεωργία Μητσάνη".

Συγκεκριμένα, διατίθενται τα:

DVD Γιορτή Νηπιαγωγείου Προμάχων
DVD Γιορτή Δημοτικού σχολείου Προμάχων
DVD Λαογραφικό μουσείο Δ' Τάξης Δημοτικού σχολείου  Προμάχων         

"ΚΙ ΑΛΛΑΖΑΝ ΤΗΝ ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ"

Γιάννης Κουνέλλης, Χωρίς τίτλο, 1993 (λεπτομέρεια). Τέσσερα μαύρα παλτά. 
Σε τέτοια ωμότητα έφθασε ο εμφύλιος σπαραγμός, και φάνηκε ακόμη ωμότερος, διότι ήταν ο πρώτος σε τούτο τον πόλεμο, ενώ βέβαια έπειτα έγιναν συνταρακτικά πράγματα σε όλο, θα λέγαμε, τον ελληνικό κόσμο, γιατί τέτοιες διαφορές υπήρχαν παντού και έδιναν αφορμή στους αρχηγούς των δημοκρατικών να καλούν σε βοήθεια τους Αθηναίους και στους ολιγαρχικούς τους Λακεδαιμονίους.
 Σε καιρό ειρήνης δεν θα είχαν δικαιολογία ούτε διάθεση να ζητήσουν ξένη επέμβαση, αλλά στον πόλεμο, κι όταν βοήθεια απ' έξω μπορούσαν να έχουν και οι μεν και οι δε ώστε να κάνουν κακό στους αντιθέτους και να ενισχυθούν οιίδιοι, όσοι επιδίωκαν βίαιη ανατροπή εύκολα έβρισκαν αφορμές να ζητήσουν από την Αθήνα ή τη Σπάρτη να επέμβουν. Κι έτσι έπεσαν πολλές και μεγάλες συμφορές στις πόλεις εξαιτίας των εμφύλιων σπαραγμών, τέτοιες που γίνονται και θα γίνονται πάντα όσο η φύση του ανθρώπου παραμένει ίδια, άλλοτε περισσότερο κι άλλοτε λιγότερο άγριες και με διαφορές στις εκφάνσεις τους ανάλογα με τις μεταβολές των περιστάσεων κάθε φορά. Διότι στην ειρήνη και σε καιρούς ευτυχίας οι πολιτείες και τα άτομα συλλογίζονται καλύτερα επειδή δεν πιέζονται από αναπότρεπτες ανάγκες. Ο πόλεμος όμως στερώντας σιγά-σιγά από τους ανθρώπους την ευκολία της καθημερινότητας, τους διδάσκει τη βία και εξομοιώνει τις συναισθηματικές διαθέσεις της πλειονότητας των ανθρώπων με τις καταστάσεις της στιγμής.
 Μαίνονταν έτσι οι εμφύλιοι σπαραγμοί στις πόλεις και όπου τύχαινε να ξεσπάσουν κάπως καθυστερημένα, μόλις έφθαναν πληροφορίες για όσα είχαν ήδη γίνει αλλού, συντελούσαν πολύ στο να επινοούνται ακόμη χειρότερα πράγματα ως προς τη δολιότητα των εγχειρημάτων και τον τερατώδη χαρακτήρα των αντεκδικήσεων. Και άλλαζαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων ώστε να ταιριάζει με τις πράξεις τους.
 Έτσι, η ασυλλόγιστη τόλμη λογιζόταν γενναιότητα και αφοσίωση στην παράταξη, η προνοητική αυτοσυγκράτηση εύσχημο πρόσχημα δειλίας, η σωφροσύνη πρόφαση ανανδρίας και η σφαιρικότερη θεώρηση των πραγμάτων καθολική ανικανότητα για δράση. Η παράφορα ασυγκράτητη ορμή θεωρήθηκε ανδρική αρετή και η προσεκτική εξέταση προκειμένου να σιγουρευτεί ένα εγχείρημα εύσχημη πρόφαση υπεκφυγής. Και όποιος κατέκρινε και κακολογούσε λογιζόταν πάντοτε άξιος εμπιστοσύνης, ενώ εκείνος που του έφερε αντιρρήσεις γινόταν ύποπτος. Ένας ραδιούργος που κατάφερε να στήσει μια παγίδα λογιζόταν έξυπνος, κι ακόμη φοβερότερος εκείνος που αντιλαμβανόταν την παγίδα, ενώ αυτόν που προνόησε ώστε να μη χρειαστεί τίποτε από αυτά τον θεωρούσαν διαλυτικό στοιχείο της παράταξης τρομοκρατημένο από τους αντιπάλους. 
Με δυο λόγια ο έπαινος ήταν για όποιον πρόφθασε να κάνει το κακό πρώτος και για όποιον πιεστικά παρακίνησε στο κακό κάποιον που δεν είχε διανοηθεί να το διαπράξει. Ακόμη και ο συγγενικός δεσμός θεωρήθηκε λιγότερο δεσμευτικός από τον κομματικό, επειδή τα κομματικά μέλη ήταν πιο έτοιμα να αποτολμήσουν κάτι χωρίς λόγο και αιτία. Διότι οι σύνδεσμοι αυτού του είδους δεν απέβλεπαν σε ωφελήματα βασισμένα στους κείμενους νόμους αλλά στην απόκτηση δύναμης αντίθετα με τους νόμους.
 Και η εμπιστοσύνη του ενός στον άλλο δεν στηριζόταν σε όρκους στους θεούς όσο στη συνενοχή τους σε άνομες πράξεις. Εύλογες προτάσεις της αντίθετης πλευράς τις αποδέχονταν οι ισχυρότεροι, λαμβάνοντας συγχρόνως προφυλακτικά μέτρα και όχι με πνεύμα γενναιοψυχίας. Προτιμούσαν την αντεκδίκηση για κάτι που έπαθαν παρά να το προλάβουν προτού να το πάθουν. Κι αν καμιά φορά ανταλλάσσονταν όρκοι συνδιαλλαγής, δίνονταν προσωρινά, από αμηχανία μπροστά στο αδιέξοδο, και ίσχυαν όσο οι αντίπαλοι δεν είχαν πού αλλού να στηριχτούν· με την πρώτη όμως ευκαιρία που κάποιος ανακτούσε το θάρρος του, εάν έβλεπε τον αντίπαλο αφύλακτο, χαιρόταν να τον εκδικηθεί με απάτη παρά παλληκαρίσια, διότι εκτός από τη σιγουριά υπολόγιζε και στο βραβείο της πονηριάς που θα έπαιρνε επειδή υπερίσχυε εξαπατώντας.
 Και γενικά οι περισσότεροι άνθρωποι ευκολότερα ανέχονται να χαρακτηρίζονται «ατσίδες», όταν είναι αχρείοι, παρά «αγαθιάρηδες», όταν είναι τίμιοι, και νιώθουν γι' αυτό το τελευταίο ντροπή, ενώ για το άλλο υπερηφάνεια. Αιτία για όλα αυτά ήταν η δίψα της εξουσίας που ριζώνει στην πλεονεξία και τη φιλοδοξία· από εκεί επίσης πήγαζε και το πάθος που εκδηλώθηκε μόλις άρχισε ο πόλεμος. Διότι όσοι γίνονταν αρχηγοί των παρατάξεων στις διάφορες πόλεις προβάλλοντας καθένας τους ένα επιφανειακά ωραίο σύνθημα, οι δημοκρατικοί την πολιτική ισότητα απέναντι στον νόμο, οι ολιγαρχικοί τη συνετή διακυβέρνηση από άξιους ηγέτες, μόνο στα λόγια υπηρετούσαν τα κοινά, ενώ στην πραγματικότητα τα χρησιμοποιούσαν ως έπαθλα των προσπαθειών τους. Και στον αγώνα τους να επιβληθούν με κάθε τρόπο ο ένας επάνω στον άλλο, αποτόλμησαν τις μεγαλύτερες φρικαλεότητες και προχώρησαν σε ακόμη φρικτότερες αντεκδικήσεις, χωρίς να δεσμεύονται από τη δικαιοσύνη και το συμφέρον της πολιτείας, αλλά έχοντας κάθε φορά ως όριο των πράξεών τους τις ορέξεις τους· και είτε με άδικες καταδίκες είτε με τη βίαιη αρπαγή της εξουσίας ήσαν όλοι τους το ίδιο έτοιμοι να ικανοποιήσουν το πάθος εκείνης της στιγμής εναντίον των αντιπάλων τους.
 Έτσι, καμία από τις δύο παρατάξεις δεν έδινε σημασία σε ηθικές αναστολές και όσοι κατάφερναν να διαπράξουν κάτι αχρείο συγκαλύπτοντάς το με ωραία λόγια κέρδιζαν σε εκτίμηση. Οι μετριοπαθείς πολίτες που έμεναν ουδέτεροι εξολοθρεύονταν και από τις δύο παρατάξεις είτε επειδή δεν συντάσσονταν μαζί τους είτε πάλι από φθόνο, επειδή δεν είχαν εκτεθεί σε κινδύνους.
 Έτσι απλώθηκε στον ελληνικό κόσμο εξαιτίας των εμφύλιων συγκρούσεων κάθε μορφή αχρειότητας, κι αυτή η απλότητα του χαρακτήρα, που τόσο πολύ συγγενεύει με την ευγένεια, κατάντησε καταγέλαστη και χάθηκε, και επικράτησε σχεδόν καθολικά η γεμάτη αμοιβαία δυσπιστία κομματική αντιπαράθεση. Διότι δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσε να διαλύσει τη δυσπιστία: Ούτε υποσχέσεις ισχυρές ούτε όρκοι φοβεροί· κι όταν ήσαν ισχυρότεροι από τους εχθρούς τους, με τη σκέψη ότι η ασφάλεια είναι κάτι ανέλπιστο, κοιτούσαν πρώτα πώς θα φυλαχτούν από το κακό και αδυνατούσαν να εμπιστευθούν άλλον.
 Και ως επί το πλείστον υπερίσχυαν οι πνευματικά κατώτεροι· διότι από τον φόβο τους μήπως με τη δική τους ανεπάρκεια και την εξυπνάδα των αντιπάλων δεν μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα στον διάλογο και πέσουν στις παγίδες που με την πολυμήχανη ευστροφία τους θα προφθάσουν να στήσουν οι άλλοι, αποτολμούσαν να προχωρούν σε κακουργήματα. Απεναντίας, οι άλλοι, επειδή τους υποτιμούσαν και πίστευαν ότι μπορούσαν έγκαιρα να αντιληφθούν τις επιβουλές τους και ότι δεν χρειαζόταν να πάρουν με τη δύναμη όσα μπορούσαν να τα εξασφαλίσουν με την ευφυΐα τους, δεν φυλάγονταν και οι περισσότεροι αφανίζονταν. 

[...] Τέτοιες λοιπόν αγριότητες διέπραξαν οι πολίτες της Κέρκυρας μεταξύ τους, τις πρώτες που γίνονταν στην Ελλάδα [...]. 



  Το απόσπασμα αντλήθηκε από την Ιστορία του Θουκυδίδη σε μετάφραση Ν. Μ. Σκουτερόπουλου.
 Ευχαριστούμε τις εκδόσεις Πόλις για την ευγενική παραχώρηση. 





Πηγή: www.lifo.gr

ΠΑΝΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ : NEO MNHMONIO, EITE ME TO "NAI", EITE ME TO "OXI"


Είτε ψηφιστεί το ΝΑΙ, είτε το ΟΧΙ, θα προκύψει μνημόνιο   με την συγκατάθεση του λαού

      Εδώ και 5 χρόνια με τα μνημόνια διαρκείας των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ και την συμφωνία των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και σήμερα ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την στρατηγική συμφωνία των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ και της Νεοναζιστικής φασιστικής Χρυσής Αυγής, ο λαός μας ματώνει και πληρώνει την κρίση για την οποία δεν ευθύνεται.
Φτάνει πια! Οι τσέπες μας άδειασαν, το εισόδημα μας εξανεμίζεται, μας οδήγησαν στην φτώχεια, μας οδηγούν στον αφανισμό και το ξεκλήρισμα. Δεν θα πληρώσουμε άλλο πια την κρίση και την πολιτική τους.
Μονοπώλια, ΕΕ και κυβέρνηση, οι άνθρωποί τους, οι μηχανισμοί τους, τα κόμματα του ευρωμονόδρομου ξεκίνησαν με ομοβροντία την εκστρατεία φόβου για να γονατίσουν την εργατική τάξη και το λαό, να δεχτεί νέες πρόσθετες βαριές θυσίες.
Μπροστά στο δημοψήφισμα της Κυριακής εξελίσσεται μια τεράστια εκστρατεία φόβου, τρομοκρατίας και ψεύτικων εκβιαστικών διλημμάτων από τα κόμματα που «πίνουν νερό» στο όνομα των μονοπωλίων, της ΕΕ και τα ΜΜΕ των εφοπλιστών και των βιομηχάνων. Στόχος τους είναι όχι μόνο η υποταγή του λαού στο νέο μνημόνιο, το τρίτο κατά σειρά, που βρίσκεται στα σκαριά, αλλά και να μας κάνουν συνένοχους στο «έγκλημα».
Με ωμό εκβιασμό θέλουν το λαό μας να επιλέξει μόνος του το μνημόνιο που θα τον δέσει χειροπόδαρα, θα τον καταδικάσει στη διαρκή φτώχεια και εξαθλίωση για την ανάκαμψη των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων.
Ο φόβος που καλλιεργούν οι Ευρωλάγνοι συνεταίροι του ΝΑΙ και του ΟΧΙ για την απώλεια των ήδη κουτσουρεμένων επιδοτήσεων κρύβει την πραγματικότητα ότι αυτές δίνονταν για να πέσει στα «μαλακά» η σταδιακή μετάβαση από τον «εθνικό» προστατευτισμό στην καπιταλιστική ενοποίηση της ΕΕ και τη συγκέντρωση της γης σε λιγότερα χέρια. Ότι από τις επιδοτήσεις πάνω από το 70% του συνολικού ποσού παίρνουν οι μεγαλοαγρότες που αποτελούν το 10% του συνολικού αγροτικού πληθυσμού που παίρνει ενισχύσεις.
Στην ίδια κατεύθυνση η ΠΑΣΕΣΕΣ στρατεύθηκε υπέρ του ΝΑΙ εκπροσωπώντας τα συμφέροντα των μεγαλοαγροτών
Για αυτό μας βάζουν να επιλέξουμε ανάμεσα στον λύκο και την αρκούδα, είτε ψηφιστεί το ΝΑΙ, είτε το ΟΧΙ, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα προκύψει μνημόνιο με την συγκατάθεση του λαού.
Μνημόνιο που θα οδηγήσει στην καταστροφή δεκάδες χιλιάδες μικρομεσαία αγροτικά και κτηνοτροφικά νοικοκυριά καθώς προετοιμάζεται συντριπτικό πλήγμα ενάντια στους αγρότες και κτηνοτρόφους.
Φτάνει πια η κοροϊδία από την πλευρά της κυβέρνησης προς τους αγρότες.
Αποτελούν προτάσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προς τους 3 θεσμούς οι:
·       Φορολογία των αγροτών με 13% από το πρώτο ευρώ και προκαταβολή 27.5% καθώς και η φορολόγηση με το τεκμαρτό εισόδημα (τεκμήρια διαβίωσης).
·       Η κυβέρνηση πρότεινε στους θεσμούς να αποσύρει την διάταξη που ψήφισε πρόσφατα και επέβαλε στις επιδοτήσεις φοροαπαλλαγή μέχρι το ποσό των 12.000 ευρώ. Έτσι πρότεινε τώρα οι επιδοτήσεις και οι αποζημιώσεις να φορολογούνται με 13% από το πρώτο ευρώ.
·       Κατάργηση της επιστροφής του ειδικού φόρου στα καύσιμα.
·       Διατήρηση του ΕΝΦΙΑ τουλάχιστον για το 2015 και 2016
·       Αύξηση του ΦΠΑ στο 23% για μέσα και εφόδια, για μια σειρά βασικά είδη ανάγκης και τρόφιμα.
·       Ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων με μεγάλη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών που ειδικά για τον ΟΓΑ θα τριπλασιαστεί σχεδόν.
·       Αύξηση της εισφοράς των ασφαλισμένων για υγεία, φάρμακα κλπ.
·       Αύξηση σταδιακή των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια για όλους.

Το νέο μνημόνιο που θα ψηφιστεί είτε με το ΝΑΙ είτε με το ΟΧΙ θα φέρει νέα αντιλαϊκά μέτρα, μικρότερο εισόδημα, φτώχεια.
Η Πανελλαδική Γραμματεία της ΠΑΣΥ καλεί τους μικρομεσαίους αγρότες να εκφράσουν την οργή και την αγανάκτηση τους με κάθε πρόσφορο τρόπο στην κάλπη χωρίς να υποτάσσονται στα εκβιαστικά διλήμματα της κυβέρνησης και να μην επιλέξουν ούτε τον λύκο ούτε την αρκούδα ψηφίζοντας ΝΑΙ ή ΟΧΙ.
Η ΠΑΣΥ καλεί τις Ομοσπονδίες, τους Αγροτικούς και Κτηνοτροφικούς Συλλόγους, τις Επιτροπές Αγώνα να πρωτοστατήσουν στην οργάνωση της πάλης της μικρομεσαίας αγροτιάς, συγκροτώντας νέους Αγροτικούς Συλλόγους, δυναμώνοντας όσους υπάρχουν.
Παλεύουμε για την επιβίωση μας απορρίπτοντας τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους. Το δίκιο μας θα κριθεί στους δρόμους του αγώνα σε κοινή συμμαχία με τους εργάτες, τους αυτοαπασχολούμενους, τις γυναίκες και την νεολαία των λαϊκών οικογενειών.
Άμεσα διεκδικούμε:
·       Πληρωμή στο σύνολο τους όλων των συντάξεων και των μισθών των εργατοϋπαλλήλων και των αγροτών.
·       Πάγωμα των δόσεων για φόρους, αγροτικά, στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια.
·       Πάγωμα των πληρωμών για φως, νερό, τηλέφωνο. Καμιά διακοπή συνδέσεων.
·       Να διασφαλιστούν πλήρως η παροχή Υγείας και φαρμάκων χωρίς καμία επιβάρυνση για το λαό με ευθύνη της κυβέρνησης! Καμία περικοπή στα δημόσια νοσοκομεία!
·       Επέκταση και γενίκευση για όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς του μέτρου της δωρεάν χρήσης. Κατάργηση των διοδίων.






Πανελλαδική Γραμματεία της ΠΑΣΥ

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΠΕΛΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗ ΣΗΦΑΚΗ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΔΑΙΑΣ



ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΗΦΑΚΗΣ :  ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΠΕΛΛΑΣ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΔΑΙΑΣ
                                               ΠΕΜΠΤΗ 2 ΙΟΥΛΙΟΥ  8:30μμ

« Να αποκρούσουμε τους πρωτόγνωρους εκβιασμούς – Δυναμικό ΟΧΙ για την υποβοήθηση της διαπραγμάτευσης»

ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΠΕΛΛΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΓΙΑ ΑΡΣΗ ΕΜΠΟΔΙΩΝ ΣΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

Έκκληση του Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας προς τον Πρωθυπουργό για την άρση των εμποδίων στις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων

Επείγουσα επιστολή με έκκληση προς τον Πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα απέστειλε ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Θεόδωρος Θεοδωρίδης, μετά τη δημιουργία σοβαρής κρίσης στις εξαγωγές νωπών και μεταποιημένων αγροτικών προϊόντων της Πέλλας και της Ημαθίας.

Συγκεκριμένα, το κείμενο της επιστολής του κ. Θεοδωρίδη το οποίο κοινοποιείται στον αρμόδιο Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αναφέρει:

«Αξιότιμε Κύριε Πρωθυπουργέ,
Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι και η προσοχή όλων μας είναι να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας και να καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε η χώρα μας να διατηρήσει την εθνική της κυριαρχία και αξιοπρέπεια.
Στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας αντιμετωπίζουμε μία άνευ προηγουμένου κρίση μετά από την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος και τη λήψη μέτρων για την προστασία του τραπεζικού συστήματος. Ειδικότερα, δημιουργήθηκε ένα δραματικό πρόβλημα με την αναστολή της εξαγωγής νωπών και μεταποιημένων φρούτων που παράγονται στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας βρισκόμενοι στην αιχμή της παραγωγικής περιόδου, το οποίο οδηγεί σε απόγνωση χιλιάδες εργαζόμενους και επαγγελματίες που στηρίζουν την επιβίωσή τους στις εξαγωγές.
Συγκεκριμένα, με τις τράπεζες κλειστές δεν υπάρχει ρευστό για τη χρηματοδότηση των μεταφορών ενώ, επίσης, δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν οι συναλλαγές μεταξύ των αντισυμβαλλόμενων μερών (συνεταιρισμοί/εξαγωγείς με τους πελάτες τους). Επιπλέον, η έλλειψη καυσίμων δεν επιτρέπει την αποστολή των εξαγώγιμων φορτίων στις ευρωπαϊκές και διεθνείς αγορές. Τα φορτηγά παραμένουν φορτωμένα και ακινητοποιημένα στους συνεταιρισμούς με άμεσο κίνδυνο για την υποβάθμιση των ποιοτικών χαρακτηριστικών, της διατροφικής τους αξίας, ακόμη και την καταστροφή των προϊόντων.
Η μη έγκαιρη λήψη μέτρων προκαλεί οικονομική ασφυξία στην αγροτική οικονομία της Πέλλας και Ημαθίας, σε μία δύσκολη χρονιά για την αγροτική παραγωγή που τους προηγούμενους μήνες επλήγη από φυσικές καταστροφές και ασθένειες. Η απώλεια επίσης του πολύτιμου συναλλάγματος από τις εξαγωγές αναμένεται να επιδεινώσει την ήδη ευάλωτη εθνική οικονομία στην πιο κρίσιμη περίοδο για την οικονομική προοπτική της χώρας.
Συμμερίζομαι την ανάγκη για διατήρηση της κοινωνικής συνοχής στο πλαίσιο της εθνικής προσπάθειας και προσωπικά καταβάλω κάθε προσπάθεια για κατευνασμό των φωνών απόγνωσης που κατακλύζουν το γραφείο μου από τους αγρότες, τους εκπροσώπους των συνεταιρισμών, τους εμπόρους και επαγγελματίες του κλάδου. Δικαιούνται όμως μία υπεύθυνη απάντηση και κατάλληλη κινητοποίηση του μηχανισμού κρίσεων της πολιτείας.
Στο πλαίσιο αυτό, σας παρακαλώ για την άμεση παρέμβασή σας ώστε να αποφευχθεί η οικονομική καταστροφή των αγροτών που αποτελούν τη βάση της τοπικής οικονομίας και κοινωνίας της Πέλλας και Ημαθίας, αλλά και της επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας. Να μην χαθεί ο κόπος και η σοδειά των παραγωγών με ανεπανόρθωτες συνέπειες για την κοινωνία, την οικονομία, αλλά και το περιβάλλον.
Παραμένω στη διάθεσή σας για συμπληρωματικές πληροφορίες και ελπίζω στην άμεση ανταπόκρισή σας, ευχόμενος επιτυχία στη λήψη των πιο κρίσιμων αποφάσεων για το μέλλον της χώρας.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση,
Θεόδωρος Ι. Θεοδωρίδης

Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας» 

ΑΥΤΟΣ Ο ΤΥΠΟΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΝΑ ΧΑΛΑΕΙ ΤΟΝ ΑΝΑΠΤΗΡΑ.....(+18)

tromaktiko1520

Αυτό το μικρό όπλο τσέπης μπορεί να πυροβολεί με οδοντογλυφίδες με πολύ…μεγάλη ακρίβεια στα 40 πόδια.

 Στο παρακάτω βίντεο που δημοσιεύτηκε στο YouTube και συγκεκριμένα στο κανάλι «ValvexFTW» θα δούμε πως με την βοήθεια ενός αναπτήρα μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα όπλο τσέπης.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα βλήματα δεν πρέπει ποτέ να στραφούν σε κάθε ζωντανό οργανισμό. Θα υπάρξει σίγουρος τραυματισμός και συνεπώς βλάβες.





ΠΗΓΗ...http://mikroskopio.gr/

ΔΩΡΕΑΝ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ COSMOTE-VODAFONE-HOL-WIND



Δωρεάν υπηρεσίες απο όλες τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας στους πολίτες 

Δωρεάν χρόνο ομιλίας, δωρεάν μηνύματα και επιπλέον χρόνο πλοήγησης στο Internet προσφέρουν στους συνδρομητές τους οι τηλεπικοινωνιακές εταιρείες Cosmote, Vodafone, hellas online και Wind έως και την Τρίτη 7 Ιουλίου.


Συγκεκριμένα:

    Η Vodafone και η hellas online ανακοίνωσαν πως παρέχουν από χθες    - σε όλους τους συνδρομητές καρτοκινητής και συμβολαίου, ιδιώτες και επαγγελματίες, επιπλέον 300 λεπτά και 300 SMS προς όλους καθώς και 300 ΜΒ για χρήση έως και την Τρίτη 7 Ιουλίου.    - σε όλους τους συνδρομητές hellas online, ιδιώτες και επαγγελματίες, επιπλέον 300 λεπτά ομιλίας προς ολους για χρήση έως και την Τρίτη 7 Ιουλίου και    - σε όλες επιχειρήσεις και τους επαγγελματίες με πρόγραμμα Vodafone Business Connect, επιπλέον 300 λεπτά ομιλίας προς όλους για χρήση έως και την Τρίτη 7 Ιουλίου.

    Η Cosmote παρέχει σε όλους τους συνδρομητές, ιδιώτες και επαγγελματίες, εντελώς δωρεάν 400 λεπτά ομιλίας προς όλα τα δίκτυα και 400 ΜΒ για πλοήγηση στο Internet. Η προσφορά ισχύει από σήμερα στις 5 το απόγευμα μέχρι και τις 7 Ιουλίου για όλους τους συνδρομητές συμβολαίου, καρτοσυμβολαίου και καρτοκινητής με σύνδεση φωνής. Τα 400ΜΒ θα παρέχονται, επίσης, και στους συνδρομητές συμβολαίου των προγραμμάτων COSMOTE Internet On the Go.
    Για την ενεργοποίηση της προσφοράς οι συνδρομητές χρειάζεται απλά να στείλουν ένα δωρεάν μήνυμα SMS, με το λεκτικό «400», στο 1256 για προγράμματα συμβολαίου και COSMOTE Internet On the Go, και στο 1330 αν είναι συνδρομητές καρτοκινητής η καρτοσυμβολαίου. Σημειώνεται ότι η αποστολή του μηνύματος και η ενεργοποίηση της προσφοράς θα είναι δυνατή μέχρι και τις 5 Ιουλίου. Για τους συνδρομητές καρτοκινητής, δικαιούχοι της προσφοράς θα είναι όλοι όσοι έχουν πραγματοποιήσει μια ανανέωση χρόνου ομιλίας τις τελευταίες 60 ημέρες. 

   H Wind προσφέρει από σήμερα έως και τις 7 Ιουλίου σε όλους τους συνδρομητές συμβολαίου WIND, ιδιώτες και επαγγελματίες, καθώς και συνδρομητές καρτοσύνδεσης και καρτοκινητής WIND & Q 1500 λεπτά ομιλίας προς όλους και 1500 ΜΒ για πλοήγηση στο Internet. 
   Η προσφορά ενεργοποιείται με δωρεάν γραπτό μήνυμα και ισχύει επίσης για όσους συνδρομητές WIND έχουν συνδυαστικά προγράμματα κινητής και σταθερής. Για τους συνδρομητές καρτοκινητής, δικαιούχοι της προσφοράς θα είναι όλοι όσοι έχουν πραγματοποιήσει μια ανανέωση χρόνου ομιλίας τις τελευταίες 60 ημέρες. Αναλυτικές πληροφορίες για την ενεργοποίηση της προσφοράς είναι διαθέσιμες στo wind.gr, στη σελίδα της WIND στο Facebook (www.facebook.com/WindHellas) καθώς και στο 1260 (από κινητό WIND).

www.dikaiologitika.gr

Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΟΠΤΙΚΗ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΠΟΥ ΣΑΡΩΝΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Απίστευτο: Η νέα οπτική ψευδαίσθηση που σαρώνει το διαδίκτυο [εικόνα]
Μια εικόνα που δημιουργεί μια περίεργη οπτική ψευδαίσθηση, τα «σπάει» το διαδίκτυο.
Ξεχάστε το φόρεμα (άσπρο/χρυσαφί ή μπλέ/μαύρο) που είχε γίνει trend πρόσφατα.
Τώρα ήρθε να σαρώσει αυτή η εικόνα. Αν κοιτάξετε την φωτογραφία στα αριστερά σας, αποτυπώνεται το «αρνητικό» μιας γυναίκας. Αν εστιάσετε για 15 δευτερόλεπτα στην άσπρη κουκίδα στο μύτη της, κάποιοι από εσάς θα δείτε στο λευκό πεδίο στα δεξιά σας. μια γυναικεία μορφή. Οχι όλοι όμως.
Η σχεδόν... δαιμονική φιγούρα στα αριστερά σας, μετατρέπεται σε ένα όμορφο, έγχρωμο πρόσωπο μιας νέας καστανής γυναίκας.
Η οπτική ψευδαίσθηση είναι γνωστή ως «αρνητικό είδωλο» και προκαλείται από τα επονομαζόμενα γαγγλιακά κύτταρα, που βρίσκονται στα μάτια, τα οποία στέλνουν μηνύματα στον εγκέφαλο με την κωδικοποίηση - ή τον εντοπισμό – χρωμάτων σε ζεύγη των βασικών χρωμάτων.
«Ο κώδικας για όλες τις αποχρώσεις που μπορούμε να βιώσουμε στο φάσμα του φωτός, αυτή η πληροφορία αναμεταδίδεται από το πίσω μέρος του ματιού στον εγκέφαλο μέσω τριών αντίπαλων καναλιών νευρώνων» εξηγεί στην αυστραλιανή Daily Mail, ο καθηγητής, Juno Kim από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας της Σχολής Οπτομετρίας.
Εκτός από την κλίμακα του γκρι, το μαύρο και το άσπρο κανάλι, έχουμε επίσης ένα κόκκινο και πράσινο κανάλι και ένα τρίτο μπλε και κίτρινο κανάλι, έτσι ώστε «να μπορούμε να κωδικοποιήσουν οποιαδήποτε απόχρωση που είναι στο περιβάλλον».
«Αν κοιτάξει κανείς κάτι που, για παράδειγμα, είναι κίτρινο για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα διεγείρουν τα κύτταρα που είναι θετικά ευαίσθητα σε κίτρινο - τόσο στο κίτρινο και το μπλε κανάλι», είπε ο Δρ Κιμ.
Δείτε προσεκτικά για 15 δευτερόλεπτα την κουκίδα στη μύτη της γυναίκας στα αριστερά σας και κατόπιν κοιτάξτε το λευκό φόντο στα δεξιά σας. Θα δείτε την γυναικεία, έγχρωμη μορφή που εμφανίζεται;





Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΤΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Σαν να μπαίνεις σ’ ένα σπίτι που έχει τα φώτα όλα σβηστά. Σ’ αυτό το σπίτι βρίσκεις πολλά δωμάτια και διαδρόμους. Ολα χωρίς παράθυρα. Το σκοτάδι οξύνει την ακοή σου.
Αντιλαμβάνεσαι πως μπαινοβγαίνουν μέσα πολλοί, ακούς τις συζητήσεις, τις αναλύσεις, τις αντεγκλήσεις, τις απίθανες ρήσεις («σε νοιάζει να είμαστε στο ευρώ και να μην έχεις λεφτά στην τσέπη;»), αφουγκράζεσαι πατήματα κι ανάσες. Οχι της αξιοπρέπειας, αλλά της αμετροέπειας. Ομως, όλοι είναι θολοί, περιγράμματα. Κι εσύ εγκλωβισμένος ή ακριβέστερα εξουδενωμένος (εκμηδενισμένος) σε διαγράμματα.
Η ζωή σου τρία γράμματα. «ΝΑΙ» ή «ΟΧΙ». Φαινομενικά, αν και απειλητικά και τελεσίδικα, είναι φτιαγμένα από φως. Κι αυτά όμως, ακριβώς επειδή λούζονται στο φως, δεν αντέχεις διόλου να τα κοιτάξεις. Ρίχνεις τα μάτια σου χαμηλά και συνεχίζεις να αφουγκράζεσαι.
thinking__by_darkangelp26
Δυσανασχετείς. Ψάχνεις κάτω από τις λέξεις, τα αποσιωπητικά, τις παρενθέσεις και κάνεις τον ντετέκτιβ στις προθέσεις. Γεμίζεις τον χώρο ανάμεσα σ’ αυτά που λέγονται και σ’ αυτά που εννοούνται, σ’ αυτά που ερμηνεύονται και σε παιχνίδια που ακόμη και τώρα επανέρχονται.
Δυσανασχετείς. Οχι γιατί αποποιείσαι την ευθύνη. Δεν είσαι δειλός, γιατί έχεις συναίσθηση της αδυναμίας σου. Είσαι δεμένος με κοντό σχοινί. Κανένας δεν μιλάει για την επόμενη μέρα. Λέγοντας «όχι» σε πρόταση που δεν θα υφίσταται, λες «ναι» σε τι ακριβώς; Στην επανάληψη της διαπραγμάτευσης ή στην εγκατάλειψή της; Και αν επαναληφθούν, ποιους όρους θα αποδεχθούν; Λέγοντας «ναι» ήδη σου το εξήγησαν οι Βρυξέλλες τι σημαίνει, «όμως, γιατί αυτός ο κόμπος εδώ στο στήθος;»
Δυσανασχετείς, γιατί το νιώθεις. Οσο πιο λίγα βλέπεις σ’ αυτό το πηχτό σκοτάδι, τόσο πιο βαθιά καταλαβαίνεις. Σε σέρνουν σε απόφαση της ήττας. Σε ακατάλληλη ώρα. Με ακατάλληλο ερώτημα, που δεν αφορά το δημοψήφισμα, αλλά την πέτρα που ρίχνεις και δεν μπορείς να φέρεις πίσω.
 ________________
  Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη
      Ναυτεμπορική

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ;



κρατική χρεοκοπία, ή αλλιώς πτώχευση, ενός κράτους είναι ουσιαστικά η δεινή κατάσταση που μπορεί να περιέλθει μια χώρα όπου αδυνατεί να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις, εσωτερικές και κυρίως εξωτερικές.
Η κατάσταση αυτή δηλώνεται με επίσημη εξαγγελία της ίδιας της κυβέρνησης, με την οποία και καθιστά διεθνώς γνωστή την αδυναμία της αυτή, όπως π.χ. να πληρώσει τα ληξιπρόθεσμα χρέη της χώρας της (εξ ολοκλήρου, ενός μέρους ή των τόκων τους).
Η πτώχευση ενός κράτους αποτελεί αντικείμενο και του Διεθνούς Δικαίου λόγω των ειδικών σχέσεων που δημιουργεί με άλλα κράτη. Βέβαια με τη συνεργασία άλλων κρατών, διεθνών οργανισμών και περιφερειακών οικονομικών οργανώσεων μπορεί να επέλθει κάποια οικονομική στήριξη υπό την επίβλεψη διεθνούς οικονομικής επιτροπής προκειμένου ν΄ αποφευχθούν οι δυσμενέστερες των επιπτώσεων.
Γενικά
Συνηθέστερα η κατάσταση αυτή προκύπτει όταν οι κρατικές δαπάνες, (μισθοί, συντάξεις, ενοίκια, προμήθειες κ.λπ.), είναι πολύ μεγαλύτερες των φορολογικών εσόδων ενώ ο τυχόν δανεισμός εσωτερικός αδυνατεί ν΄ αποδώσει και παράλληλα η προσφυγή σε έκδοση χαρτονομίσματος είναι για διάφορους λόγους αδύνατη.
Σε περίπτωση που οι πιθανοί δανειστές ή αγοραστές ομολόγων του υπόψη κράτους αρχίζουν να υποψιάζονται ότι η κυβέρνηση μπορεί να αποτύχει να εξοφλήσει το χρέος της, μπορεί να απαιτήσουν ένα υψηλότερο επιτόκιο ως αποζημίωση για τον κίνδυνο αθέτησης των υποχρεώσεων της. Μια μεγάλη αύξηση του επιτοκίου που εκ των πραγμάτων θα αντιμετωπίσει η εν λόγω κυβέρνηση, ένεκα του φόβου ότι θα αποτύχει να εξοφλήσει το χρέος της, καλείται "κρίση κρατικού χρέους".
Οι κυβερνήσεις καθίστανται ιδιαίτερα ευάλωτες σε μια κρίση κρατικού χρέους, όταν βασίζονται σε χρηματοδότηση μέσω "βραχυπρόθεσμων ομολόγων", δεδομένου ότι αυτό δημιουργεί μια κατάσταση αναντιστοιχίας ληκτότητας μεταξύ της χρηματοδότησης αυτών και της μακροπρόθεσμης αξίας του ενεργητικού της φορολογικής τους βάσης. Οι κυβερνήσεις μπορεί, επίσης, να είναι το ίδιο ευάλωτες σε μια κρίση κρατικού χρέους που να οφείλεται σε αναντιστοιχία νομισμάτων, εάν δεν είναι σε θέση να εκδώσουν ομόλογα στο νόμισμά τους, αφού, σε αντίθετη περίπτωση, μία μείωση της αξίας του δικού τους νομίσματος μπορεί να το κάνει απαγορευτικά ακριβό για την αποπληρωμή ξένων ομολόγων τους.
Με δεδομένο ότι μια κυβέρνηση, εξ ορισμού, ελέγχει τις υποθέσεις της, δεν μπορεί να υποχρεωθεί να εξοφλήσει το χρέος της. Παρ' όλα αυτά, μια κυβέρνηση που αδυνατεί να πληρώσει τις υποχρεώσεις της μπορεί να εξαιρεθεί από περαιτέρω πίστωση, όπου μερικά από τα στοιχεία του ενεργητικού της στο εξωτερικό μπορεί και να κατασχεθούν, ενώ ενδέχεται παράλληλα να αντιμετωπίσει πολιτική πίεση από τους εγχώριους κατόχους ομολόγων της για να ξεπληρώσει το χρέος της. Για αυτό το λόγο, οι κυβερνήσεις σε τέτοιες περιπτώσεις πολύ σπάνια επιλέγουν να μην πληρώσουν τη συνολική αξία του χρέους τους. Αντιθέτως, αρχίζουν διαπραγματεύσεις με τους κατόχους ομολόγων για να συμφωνήσουν για κάποια καθυστέρηση, ή μερική μείωση των πληρωμών του χρέους τους, που συχνά αποκαλείται "αναδιάρθρωση του χρέους". Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) συχνά βοηθά στις περιπτώσεις αναδιάρθρωσης κρατικού χρέους.
Ιστορικά
Η οικονομική ιστορία είναι γεμάτη από περιπτώσεις κρατικών χρεοκοπιών. Από το 1824 έως το 2009 είχαμε τουλάχιστον 286 επίσημες χρεοκοπίες από 110 κράτη. Δηλαδή κατά μέσο όρο κάθε κράτος έχει χρεοκοπήσει επίσημα αυτή την περίοδο τουλάχιστον κατά δυο φορές. Η δεκαετία με τις περισσότερες κρατικές χρεοκοπίες ήταν η δεκαετία του ’80, με πάνω από 70 επίσημες πτωχεύσεις, εκ των οποίων 34 έγιναν στην Αφρική, 29 στη Λατινική Αμερική και οι υπόλοιπες στην Ασία. Ο μύθος ότι τα κράτη δεν χρεοκοπούν συνδέεται με ένα διαδεδομένο τραπεζικό δόγμα που πήρε διαστάσεις τη δεκαετία του ’70 και κατόπιν. Η λογική του ήταν απλή. Αν ένα κράτος δεν μπορεί να πληρώσει τα χρέη του, δεν χάθηκε ο κόσμος. Κι αυτό γιατί η περιουσία του ίδιου του κράτους, οι πηγές εσόδων του, αλλά και ο πλούτος της χώρας είναι πάντα πολύ μεγαλύτερος από το μεγαλύτερο χρέος. Επομένως το θέμα είναι να αποτραπεί να χρεοκοπήσει ένα κράτος για να μπορέσουν οι δανειστές να επωφεληθούν από τον δημόσιο πλούτο και περιουσία της χώρας. Φυσικά, για να γίνει κάτι τέτοιο, απαιτούνται δυο εργαλεία στα χέρια των δανειστών: αφενός ένα φιλικά προσκείμενο πολιτικό κατεστημένο στο εσωτερικό και, αφετέρου, ένας διεθνής παρεμβατικός οργανισμός που θα αναλάβει τη δήμευση της χώρας. Από την εποχή που το ΔΝΤ ανέλαβε αυτόν τον ρόλο, οι διεθνείς τραπεζικοί κύκλοι αισθάνθηκαν σίγουροι ότι ξεμπέρδεψαν μια και καλή με τις κρατικές χρεοκοπίες. Όμως έπεσαν έξω.
  • Το 1998 η Ρωσία δηλώνει αδυναμία πληρωμής του εξωτερικού χρέους της και αρνείται να πληρώσει τα χρεολύσια των δανείων της.
  • Μετά την κίνηση αυτή της Ρωσίας, οι κυβερνήσεις της Ουκρανίας, του Πακιστάν, του Εκουαδόρ, της Ουρουγουάης, όπως επίσης και της Αργεντινής, αποφάσισαν να σταματήσουν την εξυπηρέτηση του χρέους τους. Όλες αυτές οι χώρες είχαν υποστεί την προηγούμενη δεκαετία την χημειοθεραπεία του ΔΝΤ και είχαν οδηγηθεί στην απόγνωση, την καταστροφή και την εξαθλίωση.
Δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ(2009/2010).
Δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ(2009/2010).
Αιτίες
Η κυριότερη αιτία της χρεοκοπίας ενός κράτους (όπως και μίας επιχείρησης) είναι αναμφίβολα η υπερχρέωσή του (οι πολεμικές συρράξεις και οι επαναστατικές αλλαγές πολιτεύματος – για παράδειγμα, η μη πληρωμή των χρεών της Γαλλίας των Βουρβόνων από τη γαλλική επανάσταση - είναι άλλοι λόγοι), η οποία μπορεί να προέλθει:
  1. από την κερδοσκοπική επίθεση εναντίον του εθνικού νομίσματος (κίνδυνος που σε μία χώρα της Ευρωζώνης δεν υφίσταται, λόγω του κοινού νομίσματος),
  2. από την αρνητική οικονομική συγκυρία στις χρηματαγορές, η οποία μπορεί να καταστήσει αδύνατο ακόμη και τον «υγιή», τον εγγυημένο δηλαδή δανεισμό της (ένας κίνδυνος υπαρκτός σήμερα – παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση εν εξελίξει - ακόμη και για μία χώρα της Ευρωζώνης αφού, σύμφωνα με τη συνθήκη του Μάαστριχτ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απαγορεύεται να αγοράζει ομόλογα των κρατών-μελών της Ευρωζώνης),
  3. ως αποτέλεσμα μίας «σειράς ετών» ελλειμματικών προϋπολογισμών, κατά τη διάρκεια των οποίων το κράτος δαπανούσε περισσότερα από όσα εισέπραττε, ενώ χρηματοδοτούσε τα ελλείμματα του με συνεχώς αυξανόμενα δάνεια (ομόλογα) από τους πολίτες, από τις τράπεζες, από επενδυτές και από άλλα κράτη,
  4. από το συνδυασμό, από την χρονική «συνύπαρξη» δηλαδή των παραπάνω διαφορετικών αιτιών (από την ταυτόχρονη εμφάνιση της δεύτερης και της τρίτης αιτίας, όσον αφορά μία χώρα της Ευρωζώνης).
Αποτελέσματα
Η πτώχευση ενός κράτους επιβαρύνει τους πάσης φύσεως πιστωτές του, το ίδιο το κράτος, την Οικονομία του και τους Πολίτες του. Αναλυτικότερα, διακρίνουμε τα εξής:
  1. Όπως είναι φυσικό, οι πιστωτές ενός κράτους χάνουν εξ’ ολοκλήρου ή ένα μέρος αυτών που του έχουν δανείσει, καθώς επίσης τους τόκους των χρημάτων τους. Συχνά βέβαια, στα πλαίσια διεθνών διαπραγματεύσεων, συμφωνείται η πληρωμή ενός ποσοστού των χρεών (για παράδειγμα, στη γνωστή κρίση της Αργεντινής οι πιστωτές έχασαν μέχρι και το 75% των απαιτήσεων τους), η αποπληρωμή των οποίων «ρυθμίζεται» διαφορετικά, συνήθως ανάλογα με το «είδος» των πιστωτών (εσωτερικού, εξωτερικού, ιδιώτες, κράτη κλπ).
  2. Όταν πτωχεύσει ένα κράτος, μηδενίζει (περιορίζει σημαντικά) τις υποχρεώσεις του απέναντι στους πιστωτές του - γεγονός που «ελαφρύνει» τον προϋπολογισμό του, τόσο κατά το ποσόν των τόκων, όσο και των δόσεων επιστροφής των δανείων (χρεολυσίων). Το ίδιο το κράτος «επιβαρύνεται» κυρίως λόγω της απώλειας της εμπιστοσύνης και της αξιοπιστίας του, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τον πιστοληπτικό του «θάνατο». Δηλαδή, το κράτος δεν είναι πλέον σε θέση να δανείζεται από τις χρηματαγορές, πόσο μάλλον με λογικά επιτόκια.
  3. Τα αποτελέσματα της χρεοκοπίας ενός κράτους στην Οικονομία του είναι καταστροφικά. Αμέσως μετά ακολουθεί:
    • μία πολύ μεγάλη τραπεζική κρίση (οι τράπεζες είναι συνήθως αυτές που κατέχουν σημαντικό μέρος των ομολόγων δημοσίου, τα οποία υποχρεούνται να «αποσβέσουν»),
    • μία εκτεταμένη οικονομική κρίση (η εσωτερική ζήτηση μειώνεται, οι επενδυτές αποσύρουν μαζικά το σύνολο των χρημάτων τους, η παραγωγή συρρικνώνεται, ο πληθωρισμός «καλπάζει», το χρηματιστήριο καταρρέει, η αγορά των ακινήτων επίσης, λόγω απουσίας αγοραστών κλπ) και
    • μία νομισματική κρίση (οι ξένοι επενδυτές «αποφεύγουν» για μεγάλο χρονικό διάστημα τη «χρεοκοπημένη» Οικονομία).
  4. Η χρεοκοπία ενός κράτους σημαίνει πρακτικά για τους Πολίτες του τη μείωση των αποταμιεύσεων τους, είτε επειδή είναι πιστωτές του κράτους τους, είτε επειδή το νόμισμα υποτιμάται ραγδαία (δεν ισχύει για τις χώρες του Ευρώ), ενώ δεν προλαβαίνουν να κάνουν αναλήψεις από τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους. Η έμμεση επιβάρυνση τους όμως από τα καταστροφικά αποτελέσματα στην Οικονομία του κράτους (τράπεζες, επιχειρήσεις κλπ) είναι πολύ πιο επώδυνη, κυρίως λόγω της υψηλής ανεργίας που ακολουθεί, καθώς επίσης της απώλειας όλων σχεδόν των κοινωνικών παροχών (παιδεία, υγεία κλπ) που απολάμβαναν.
Εναλλακτικές-Μέθοδοι αποφυγής
Υπάρχουν αρκετές δυνατότητες για να αποφύγει ένα κράτος την οριστική του χρεοκοπία. Εάν όμως δεν υπάρξει, από αρκετό χρονικό διάστημα πριν το «μοιραίο», η ανάλογη σοβαρότητα, καθώς επίσης η απόλυτη «συναίνεση» των εργαζομένων, των συνδικάτων, των επιχειρήσεων και των πολιτικών κομμάτων του, είναι εξαιρετικά δύσκολο να έχουν θετικό αποτέλεσμα. Σε γενικές γραμμές είναι οι εξής:
  1. Η δραστική μείωση των δημοσίων δαπανών, όπου «ύστατος» στόχος τους είναι ο περιορισμός των κοινωνικών παροχών, ενώ προέχει η ελαχιστοποίηση των διαφόρων ενισχύσεων-επιδοτήσεων (μέτρα στήριξης, φοροελαφρύνσεις κλπ), καθώς επίσης των μισθών και άλλων εξόδων που συνιστούν μεγάλο μέρος της επιβάρυνσης του ετήσιου προϋπολογισμού (οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων θεωρούνται ανελαστικοί - δεν μπορούν να μειωθούν δηλαδή, επειδή προστατεύονται από συλλογικές συμβάσεις, αλλά ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων μπορεί να περιορισθεί σημαντικά).
  2. Η αύξηση των άμεσων και έμμεσων φόρων, καθώς επίσης η επιβολή νέων φόρων σε όλους ανεξαιρέτως τους Πολίτες (επιχειρήσεις) της χώρας (η αυθαίρετη επιλογή κάποιων «πλουσίων» φορολογουμένων και η εσφαλμένη, η «απατηλή» δηλαδή παρουσίαση της έκτακτης φορολόγησης τους ως «αναδιανεμητικό μέτρο», οδηγεί συνήθως σε αντίθετα αποτελέσματα).
  3. Ο «τεχνητός» πληθωρισμός, μέσω των χαμηλών επιτοκίων και η αύξηση της ποσότητας των χρημάτων στην αγορά, χωρίς αντίστοιχη αύξηση του ΑΕΠ, καθώς επίσης η υποτίμηση (διολίσθηση) του νομίσματος (οι «λύσεις» αυτές δεν μπορούν να εφαρμοσθούν στις χώρες της Ευρωζώνης).
  4. Η δυσμενέστερη όλων ίσως είναι η επιβολή «καταναγκαστικών μέτρων» εκ μέρους της κυβέρνησης, επί πλέον των συνήθων φορολογικών. Δηλαδή, οι ειδικοί φόροι εις βάρος της ατομικής περιουσίας των Πολιτών, καθώς επίσης των επιχειρήσεων (εδώ αιτιολογούνται οι «απαιτήσεις» των κυβερνήσεων για πλήρη καταγραφή, στις φορολογικές δηλώσεις, όλων των περιουσιακών στοιχείων των φορολογουμένων), οι οποίοι επιβάλλονται «καταναγκαστικά» από το κράτος, χωρίς τη συμφωνία τους και χωρίς να έχουν «προ-αναγγελθεί» στον ετήσιο προϋπολογισμό.
  5. Η χειρότερη μέθοδος όλων, ο πλέον λανθασμένος κυβερνητικός χειρισμός δηλαδή, είναι η «φυγή προς τα εμπρός» (front running), με την οποία ουσιαστικά επιδιώκεται η μείωση των δημοσίων χρεών ως ποσοστό επί του ΑΕΠ (όχι ως απολύτου μεγέθους και ανεξαρτήτως του ύψους των δαπανών), μέσω της αύξησης του ίδιου του ΑΕΠ. Ο κίνδυνος αυτός είναι κατά πολύ πιο αυξημένος, όταν η «δομή» μίας χώρας (διαρθρωτικά προβλήματα, ανελαστικά μεγέθη, διεθνής ανταγωνισμός, μικρές εξαγωγές, μειωμένη παραγωγικότητα, χαμηλή ανταγωνιστικότητα κλπ), υποδηλώνει την αντικειμενική αδυναμία της να αυξήσει ορθολογικά το παραγόμενο ετήσιο προϊόν της.
  6. Δείκτες μέτρησης του κίνδυνου
    Υπάρχουν αρκετοί, διαφορετικοί δείκτες μέτρησης του κινδύνου της χρεοκοπίας μίας χώρας, οι οποίοι «χρησιμοποιούνται» τόσο από την ίδια «προληπτικά», όσο και από τις διεθνείς εταιρείες αξιολόγησης (για τον καθορισμό της πιστοληπτικής ικανότητας της, με βάση την οποία υπολογίζονται, μεταξύ άλλων, τα επιτόκια των ομολόγων του δημοσίου).
    1. Ένας σημαντικός δείκτης του κινδύνου χρεοκοπίας μιας χώρας, είναι η καθαρή θέση της – η αξία δηλαδή των περιουσιακών στοιχείων της που απομένει, εάν αφαιρέσουμε τις υποχρεώσεις της (η «μέτρηση» της καθαρής θέσης στη Γερμανία είναι υποχρεωτική από το Σύνταγμα της – στην Αυστρία μετρείται τακτικά, ενώ μόνο στην Ελβετία υπάρχει ένα ειδικό «φρένο δανεισμού», το οποίο εμποδίζει την υπερχρέωση της χώρας).
    2. Ένας δεύτερος δείκτης είναι η πορεία (διαχρονικά) και το ύψος των επιτοκίων που πληρώνει μία χώρα για τα δάνεια που λαμβάνει. Όταν δεν ξεπερνούν πολύ το επιτόκιο μίας ισχυρής Οικονομίας (στην Ε.Ε. η Γερμανία με 3%), θεωρείται ότι δεν «υποδηλώνουν» κίνδυνο χρεοκοπίας (η Αργεντινή πλήρωνε, λίγο πριν πτωχεύσει, 40 ποσοστιαίες «μονάδες βάσης» – δηλαδή πάνω από 40% ).
    3. Επόμενος βασικός δείκτης είναι το ποσοστό των δημοσίων χρεών μίας χώρας, σε σχέση με το ΑΕΠ της αφού, όσο μεγαλύτερο εμφανίζεται, τόσο πιο πιθανή είναι η χρεοκοπία της (το 125% που υπολογίζεται για τη χώρα μας το 2010, είναι πολύ πάνω από το όριο ασφαλείας – 60%). Επίσης, το ποσοστό του εξωτερικού χρέους της σε σχέση με το ΑΕΠ (στη Μ. Βρετανία υπερβαίνει το 400%!).
    4. Άλλοι δείκτες είναι η ρευστότητα, το ισοζύγιο πληρωμών, η ευκολία διάθεσης των δημοσίων ομολόγων, το έλλειμμα του προϋπολογισμού σε σχέση με το ΑΕΠ (η Ε.Ε. επιβάλλει το «σεβασμό» ενός ανώτατου ορίου 3%), οι εξαγωγές σε σχέση με το ΑΕΠ (υποδηλώνουν την ανταγωνιστικότητα μίας Οικονομίας), το ποσοστό των καταναλωτικών δαπανών που συμβάλλουν στο ΑΕΠ (στις Η.Π.Α. υπερβαίνει τα 75%, ενώ στη Γερμανία είναι αρκετά χαμηλότερο από το 50%), οι συνολικές αποταμιεύσεις των Πολιτών, τα χρέη των ιδιωτών, καθώς επίσης τα διαρθρωτικά και λοιπά προβλήματα της Οικονομίας (διαφθορά, γραφειοκρατία, απαρχαιωμένες δομές, μη ευέλικτη αγορά εργασίας κ.α.).
    5. Επί πλέον σημαντικοί δείκτες είναι ο δανεισμός των επιχειρήσεων (εξαιρετικά επικίνδυνος στην Ελλάδα, όπου οι μεταχρονολογημένες επιταγές πλησιάζουν το 150% του ΑΕΠ, όταν σε άλλες χώρες δεν υφίσταται καν αυτός ο όρος), η χρηματιστηριακή αξία (κεφαλαιοποίηση) όλων των εισηγμένων επιχειρήσεων της χώρας (είναι θετικό να ξεπερνούν το δημόσιο χρέος της – στην Ελλάδα υπολογίζεται σήμερα γύρω στα 92,5 δις €, έναντι δημοσίου χρέους 300 δις €) και η έκθεση των εγχώριων τραπεζών σε πιστωτικούς κινδύνους – η Αυστρία θεωρείται «ύποπτη» χρεοκοπίας, επειδή οι τράπεζες της έχουν δανείσει στα κράτη της Α. Ευρώπης ποσό που υπερβαίνει το 100% του ΑΕΠ της χώρας (άλλες «ύποπτες» χώρες, εκτός της Ανατολικής Ευρώπης και εκτός αυτών που έχουμε ήδη αναφέρει – Ιταλία, Μ. Βρετανία – είναι η Ιρλανδία και η Ισπανία).
    Συνέπειες
    Σε περίπτωση μιας πτώχευσης το κράτος δεν βρίσκει δανειοδότες και είναι σε μια μεγαλύτερη εξάρτηση από εισοδήματα. Η έλλειψη εμπιστοσύνης έχει ως συνέπεια μια φυγή του κεφαλαίου από την χωρα.
    ΠηγήWikipedia, η ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...