Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Επιδόθηκαν οι απολυτήριοι τίτλοι από το ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΕΠΑΛ ΑΡΙΔΑΙΑΣ

      

 ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ Δ/ΝΣΗ Π/ΘΜΙΑΣ & Δ/ΘΜΙΑΣ
ΕΚΠ/ΣΗΣ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Δ/ΝΣΗ Β΄ΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΠΕΛΛΑΣ
ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΕΠΑΛ.  ΑΡΙΔΑΙΑΣ


Την  Τετάρτη 29/06/2016 επιδόθηκαν οι απολυτήριοι τίτλοι (ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΑ ΛΥΚΕΙΟΥ & ΠΤΥΧΙΑ ειδικοτήτων) στους/στις  δικαιούχους αποφοιτήσαντες του σχολικού έτους 2015-2016 από το ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΕΠΑΛ ΑΡΙΔΑΙΑΣ


                                                                                                                           Ο Διευθυντής


   Στ. Όρλης

 ΠΕ12 -Μηχ/γος – Μηχ/κός

Πρόμαχοι . Καλοκαίρι 2016





Πίσω από τα απλωμένα στα κάγκελα κιλίμια
τρεις γειτόνισσες παρατηρούν τη χελιδονοφωλιά στη γωνία του ταβανιού
παράτησαν τον αχνιστό Ελληνικό, και χαμογελούν στο ζευγάρι των ασπρόμαυρων πουλιών
που κουβαλούν τον πηλό με τα ράμφη, χτίζοντας, σπυρί-σπυρί το σπιτικό τους.

Στη βρύση με το τρεχούμενο γάργαρο νερό, κάτω από τον πλάτανο
η "βουλή της πλατείας" βγάζει πορίσματα, για δραχμή ή ευρώ
ενώ στο παρακείμενο ξύλινο κιόσκι, αυτοδίδακτοι υπερήλικες γεωπόνοι
αγορεύουν για την σωστή καυτερή Μπαχοβίτικη, και τη λίπανση με κοπριά.

Οι χειροδύναμοι υπάλληλοι του "ομίλου επιχειρήσεων" παλεύουν να μεταφέρουν το νέο ψυγείο
υπό την αυστηρή επίβλεψη του καταστηματάρχη
ενώ σκαλίζουν τα δελτία αποστολής και τα τιμολόγια
ψάχνοντας να βρούν το "λάθος" ανάμεσα στα ορνιθοσκαλίσματα του "προέδρου".

Στο καφενείο με τα πράσινα τραπέζια, ελέω μπιρίμπας
οι γνωστές τετράδες, διαπληκτίζονται για τις τετάρτες, τις πέμπτες και τα μπαλαντέρ
και στον εξωτερικό σκιερό χώρο, δίπλα από το ποταμάκι, κερασοπαραγωγοί
βρίζουν και βλαστημούν, την τύχη τους, τον καιρό, τους εμπόρους για το 0,60.

Κάτω από τα βαθύσκιωτα αιωνόβια πλατάνια της Αγίας Παρασκευής
μπουγελοπόλεμος μέχρι τελικής πτώσης, από γυμνασιόπαιδα στη γιορτή του τέλους
ενώ στα κρυφά, οι παγωμένες μπύρες στην όχθη του ποταμού
δίνουν και παίρνουν, αναψοκοκκινίζοντας τα ανήλικα προσωπάκια.

"Μπαρουτοκαπνισμένοι" υλοτόμοι, κάτασπροι, με την σκόνη μέχρι τα βρακιά τους
σταματούν για παγωμένη μπύρα στο θερινό
αγκομαχώντας από τις δισκοκήλες και την κούραση της προσήμανσης στο Πέτερνικ
γράφοντας και σημειώνοντας με αριθμούς, συστάδες και κυβικά.

Ένα ζευγάρι γυπαετών, υπερίπταται πάνω από τις φρεσκοανθισμένες οξιές
φέρνοντας βόλτα περιμετρικά, στοχοποιώντας κάποια σαύρα ή φίδι, έτοιμοι να επιτεθούν
και μια ομάδα αδέσποτων σκύλων, κάνει την καθιερωμένη της καζούρα στον ροζ από την ψώρα
παρείσακτο γιγαντόσωμο σκύλο, ο οποίος κινούμενος νωχελικά, δεν τους δίνει καμία σημασία.

Στο σοκάκι με τις ασβεστωμένες τενεκεδένιες  γλάστρες, κατάφυτες από μοσχοβολιστό βασιλικό,
οι κουτσομπόλες της γειτονιάς, έχουν αναλάβει δράση,
αναλύοντας τα κοινωνικοπολιτιστικά γεγονότα της βραδιάς που πέρασε,
και τα "σκάνδαλα" βγαίνουν ένα-ένα στη φόρα.

Στον ορίζοντα της ανατολικής οροσειράς, άσπρα και μαύρα πιόνια, τα αμνοερίφια του κοπαδιού
επιστρέφουν στη στάνη, υπό τις φωνές και τα σφυρίγματα του αλλοδαπού τσομπάνη
με το ταγάρι στην πλάτη και τα δυο νεογέννητα κατσικάκια να κρέμονται στον ώμο του βελάζοντας πεινασμένα
πίνακας του Γκωγκέν, χρώματα νατουραλιστικής τέχνης.

Ο καυτός ήλιος στο κατέβασμά του πλέον, αγγίζει τη δύση, χρυσάκτινος
και η καμπάνα του Αη Δημήτρη σημαίνει επιβλητικά, το "Φως Ιλαρόν.."
τρομάζοντας τις τρεις γάτες, που σκαλίζουν τα αποφάγια στους ανοιχτούς κάδους
ενώ η ηλικιωμένη γριούλα σταυροκοπιέται σκύβοντας ευλαβικά το τσεμπεροφορεμένο κεφάλι.

Κατάφορτα αγροτικά οχήματα με στριμωγμένους επιβάτες, ολάκερες οικογένειες
με κάθε λογής εργαλεία στις καρότσες τους, επιστρέφουν στα σπίτια
όπου θα στεγάσουν την κούραση, τον μόχθο, την ελπίδα και την πίστη στο θεό,
ότι θα ξημερώσει ένα καλύτερο αύριο γι αυτούς, το χωριό και την πατρίδα μας.

Το χωριό μου...



Υγρές, χωμάτινες οσμές
φρεσκοαλωνισμένα στάχυα
ιδρωμένος μόχθος στα τσουβάλια.

Ασβεστωμένα ντουβάρια
βασιλικός στον τενεκέ
μεθυστικό, χωριάτικο άρωμα.

Πέτρινοι φούρνοι, φλόγα στη καμινάδα
υδάτινη κινητήρια ορμή νερόμυλου
ξερνάει η πέτρα, λευκό χρυσό, αλεύρι.

Διάσπαρτες ανεπαίσθητες λάμψεις ολόγυρα
καντήλια, κεράκια, αχνοφαίνονται, τρεμουλιαστά
τάμα, προσευχή, ελπίδα στα ξωκκλήσια.

Ζεστός Ελληνικός, τσιγάρο σέρτικο
ψάθινες καρέκλες στον βαθύσκιωτο πλάτανο
ωχρά μουστάκια, απολογισμός μεγαλείων.

Ασπρόμαυρα πιόνια στον λόφο
τσοπάνης-ζωντανά, ένα
στη πράσινη σκακιέρα, πολύχρωμος καμβάς.

Καλοκαιρινό ψιλόβροχο, ευλογημένο
διπλή επιβλητική ίριδα στο μικρό καταρράκτη
μεγαλοπρέπεια στεφανώματος.

Σμήνος χελιδονιών, ατέρμονοι σχηματισμοί
αυτοκρατορικό ζευγάρι γερακιών
συρριχτή συμφωνία τζιτζικιών, συμφωνία Δημιουργίας.

Ακρυλικός ανεξίτηλος τάπητας
εναλλαγές παπαρούνας, τσαγιού και μέντας
στα ριζοπόδαρα της αγριοαχλαδιάς.

Βροντόφωνοι αλλαλαγμοί του καρπουζά
ο Στέλιος να "υπάρχει", στη ντουντούκα
μωρά γαντζώνονται σε μητρικές αγκαλιές.

Νεραϊδοσκέπαστο νυχτερινό τοπίο
γίγαντες ορεινοί όγκοι, φύλακες
τριζόνια  το επαινούν, παραδείσια μελωδία.

Φουσκώνουν οι πηγές στο λιώσιμο των πάγων
αναβλύζει το δώρο, αργοκυλάει
ρυάκι, ρέμα, ποταμός, ζωή.

Ζωογόνος αύρα, απογευματινή
θωπεύει κόκκινα μάγουλα, βάλσαμο,
αρμονική ισορροπία, ευδαιμονίας.

Διπλοτυλιγμένα μαύρα τσεμπέρια
αγκαζέ με ξύλινα μπαστούνια, υποβασταζόμενα
στην αιώνια κοινή πορεία ζωής.

Χωριό αγαπημένο, γενέθλιο, πατρογονικό
πέτρες ματωμένες, χώμα ιδρωτοποτισμένο
δώρο της φύσης, του Δημιουργού.

ΟΓΑ: Παράταση έως 29/7 σε 667.229 αγρότες για την πληρωμή εισφορών



του Στέλιο Παπαπέτρου 
Παράταση έως τις 29 Ιουλίου θα δώσει ο ΟΓΑ σε 667.229 ασφαλισμένους αγρότες για την αποπληρωμή των ασφαλιστικών οφειλών του β’ εξαμήνου 2015.
Σύμφωνα με την αρχική ανακοίνωση του ΟΓΑ τελευταία ημέρα πληρωμής ήταν η σημερινή 30η Ιουνίου 2016. Έτσι οι ασφαλισμένοι του Οργανισμού έχουν ένα επιπλέον χρονικό περιθώριο 29 ημερών για την τακτοποίηση των οφειλών τους.
Οι ασφαλισμένοι του Οργανισμού μπορούν να εξοφλήσουν τις ασφαλιστικές εισφορές τους σε όλα τα καταστήματα των ΕΛΤΑ, μέσω του τραπεζικού συστήματος ΔΙΑΣ και μέσω e-banking.
Για την έκδοση των ειδοποιητηρίων ελήφθησαν υπ' όψιν οι διατάξεις του νέου ασφαλιστικού νόμου 4387/2016, σύμφωνα με τις οποίες αυξήθηκε το ποσοστό εισφοράς για σύνταξη από 7% σε 10%, υπολογιζόμενο στο ποσό της ασφαλιστικής κατηγορίας. Οι γεννηθέντες κατά το έτος 1949, οι οποίοι έχουν προκαταβάλλει προαιρετικά την εισφορά Β΄ εξαμήνου 2015, θα λάβουν νέο ειδοποιητήριο με το υπολειπόμενο ποσό ασφαλιστικής εισφοράς.
Στα ειδοποιητήρια με ληξιπρόθεσμες οφειλές περιλαμβάνεται και η προσαύξηση του επιτοκίου (8% ετήσιο) από την 1η του μήνα που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες έως την 30-06-2016.

"Πρόμαχοι Αλμωπίας". Ποίημα-Ύμνος του Ευάγγελου Τσαβδάρη για τους Προμάχους



Πρόμαχοι Αλμωπίας

Επτά ψυχές και επιδρομές σε άνθισαν
το άπλωμα της προίκας σου μεσ’ τον βολβό της φύσης σου
το δάσος μαρτυράει τα πλούσια αγαθά.

προ των μαχών χωριό των ακριτών
οι προπάτορες πολεμιστές σου σε τίμησαν 
με την χαραμάδα της εμπειρίας τους.

Δυο χέρια με παρουσία σε ευλογούν 
Ιλαρίωνας ο άγιος και πρόμαχος σου 
στης ζωής τις στιγμές

Οι χωριανοί που έφυγαν σε τόπους μακρινούς
ακόμα αρνούνται τον απογαλακτισμό σου
η αλμύρα του αποχαιρετισμού τους θα ποτίζει  παντοτινά το χώμα

τους νέους ανθρώπους σου ανέθρεψες   με σταγόνες της ιστορίας σου
έτοιμες να ποτίσουν με αξίες, κάθε στάθμη απ’ την ψυχή των νεαρών παιδιών σου,
ώστε
κάθε  παιδί σου απ’ την ώρα που γεννιέται να πιάνει τα αποστάγματα της γης σου
στα χέρια του.   


30  – 06 -2016
Τσαβδάρης Ευάγγελος






Το ποίημα αφιερώνεται στην δασκάλα μου 
Άννα Γούδη  με καταγωγή από τους Προμάχους 
που μου μιλούσε για το χωριό

Ξεκινούν οι υλοτομίες στους Προμάχους



Στον ρυθμό των υλοτομιών μπαίνει η ζωή των περισσότερων οικογενειών των Προμάχων, μιας και κάθε οικογένεια έχει κι ένα μέλος της που ασχολείται με το δύσκολο και επίπονο επάγγελμα.

Αυτή την περίοδο, ύστερα από πολλά προβλήματα, ξεκίνησαν οι προσημάνσεις και οι αριθμήσεις των προς υλοτόμηση συστάδων και όλα δείχνουν πως μια ακόμη υλοτομική χρονιά ξεκινάει...

Ευχόμαστε καλή ευκολία σε όλους και χωρίς κανένα δυσάρεστο συμβάν.

ΠΡΟΣΗΜΑΝΣΗ "ΜΠΟΓΚΝΤΑΪΝΤΣΑ"










ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ 2015 "ΚΑΣΤΑΝΟ"







Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΟΔΟΠΟΙΙΑΣ ΣΤΗΝ Δ.Ε. ΑΡΙΔΑΙΑΣ



Αριδαία, 29/6/2016

ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΟΔΟΠΟΙΙΑΣ ΣΤΗΝ Δ.Ε. ΑΡΙΔΑΙΑΣ

Στην συντήρηση της δημοτικής οδοποιίας όσον αφορά στη Δημοτική Ενότητα Αριδαίας, προχώρησε ο Δήμος Αλμωπίας το προηγούμενο διάστημα.
Συγκεκριμένα, αποκαταστάθηκαν φθορές και λακκούβες στην πόλη της Αριδαίας, την Υδραία, το Άλωρο και το δρόμο προς την Ιερά Μονή Αγίου Ιλαρίωνα Προμάχων. Στις παραπάνω περιοχές –ιδιαίτερα σε Αριδαία και Άλωρο- υπήρχε οξύ πρόβλημα εδώ και αρκετά χρόνια, με αποτέλεσμα οι συμπολίτες μας να περιμένουν γι’ αυτές τις παρεμβάσεις οι οποίες εντάσσονται στο τεχνικό πρόγραμμα του 2015 και κόστισαν 30.000 ευρώ.
Με αυτόν τον τρόπο συνεχίζεται η βελτίωση της καθημερινότητας για την οποία έχει δεσμευτεί και κάνει πράξη η σημερινή Δημοτική Αρχή. Και όλα αυτά, με σωστό προγραμματισμό και σκληρή δουλειά απ’ όλους και παρά τις μεγάλες καθυστερήσεις στις σχετικές χρηματοδοτήσεις από την κεντρική Διοίκηση.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι τους επόμενους μήνες το πρόγραμμα θα συνεχιστεί και σε άλλα χωριά.

Ίδρυση έδρας Μακεδονικής Ιστορίας και Παράδοσης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας


Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Άχιλλέας Ζαπράνης, η Υφυπουργός Μακεδονίας Θράκης Μαρία Κόλλια Τσαρουχά και ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων Γεώργιος Τάτσιος μιλούν για την ίδρυση έδρας με επιστημονικό αντικείμενο τη Μακεδονική Ιστορία και Παράδοση στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.




ΠΗΓΗ...http://www.pemptousia.gr

ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥΣΙΚΟΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΥΑ ΒΡΥΣΗ



ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥΣΙΚΟΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΥΑ ΒΡΥΣΗ!

Την Πέμπτη 7 Ιουλίου με τη συμμετοχή κορυφαίων καλλιτεχνών & πολιτιστικών συλλόγων της περιοχής



Την Πέμπτη 7 Ιουλίου 2016, ανήμερα της Αγίας Κυριακής θα πραγματοποιηθεί μεγάλη μουσικοχορευτική εκδήλωση στην Δημοτική Ενότητα Κρύας Βρύσης και, συγκεκριμένα, στον προαύλιο χώρο του 2ου Γυμνασίου Κρύας Βρύσης.

Στην εκδήλωση συμμετέχει ο Σύλλογος Ηπειρωτών Έδεσσας «Απειρωτάν» και ο Σύλλογος Περιβολιωτών Ημαθίας με έδρα το  Παλιό Σκυλίτσι. Επίσης, θα παρουσιάσουν παραδοσιακούς χορούς μοναδικής ομορφιάς τα τρία χορευτικά τμήματα του Συλλόγου μας.

Το μουσικό πρόγραμμα της εκδήλωσης επιμελούνται κορυφαίοι καλλιτέχνες του δημοτικολαϊκού ρεπερτορίου.

Συγκεκριμένα, θα τραγουδήσει για εσάς ο ανεπανάληπτος Γιάννης Καψάλης, θα παίξει κλαρίνο ο μεγάλο δεξιοτέχνης Μάκης Τσίκος, ενώ, στο βιολί θα μας χαρίσει μοναδικές μελωδίες ο βιρτουόζος Ζήσης Κασιάρας πλαισιωμένοι από το σπουδαίο επιτελείο τους.

Η ημέρα για τη μεγάλη μουσικοχορευτική εκδήλωση που διοργανώνει ο Σύλλογος Ηπειρωτών Κρύας Βρύσης «Ο Πύρρος» πλησιάζει!

Σας περιμένουμε όλους για ένα ατέλειωτο γλέντι με χορό και τραγούδι!

Για περισσότερες πληροφορίες καθώς και για κρατήσεις στο τηλέφωνο 6945373377.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία.


Από το Δ.Σ.

Αυτό που είμαστε, από τον Ίρβιν Γιάλομ



Ούτε ο πλούτος ούτε τα υλικά αγαθά ούτε η κοινωνική θέση ούτε η καλή φήμη φέρνουν την ευτυχία.

Ποιός από μας δεν έχει γνωρίσει κάποιον άνθρωπο (ίσως τον ίδιο μας τον εαυτό) που να είναι τόσο στραμμένος προς τα έξω, τόσο απορροφημένος στη συσσώρευση αγαθών ή στο τι σκέφτονται οι άλλοι, ώστε να χάνει κάθε αίσθηση του εαυτού του; Ένας τέτοιος άνθρωπος, όταν του τίθεται κάποιο ερώτημα, αναζητεί την απάντηση προς τα έξω κι όχι προς τα μέσα.

Διατρέχει δηλαδή τα πρόσωπα των άλλων, για να μαντέψει ποιά απάντηση επιθυμούν ή περιμένουν.

Για έναν τέτοιον άνθρωπο θεωρώ χρήσιμο να συνοψίσω μια τριάδα δοκιμίων που έγραψε ο Σοπενάουερ προς το τέλος της ζωής του. (Για όποιον έχει φιλοσοφικές τάσεις είναι γραμμένα σε γλώσσα σαφή και προσβάσιμη στον μη ειδικό). Βασικά τα δοκίμια τονίζουν ότι το μόνο που μετράει είναι αυτό που το άτομο είναι.

Ούτε ο πλούτος ούτε τα υλικά αγαθά ούτε η κοινωνική θέση ούτε η καλή φήμη φέρνουν την ευτυχία. Αν και οι σκέψεις αυτές δεν αφορούν συγκεκριμένα τα υπαρξιακά θέματα, παρ' όλ' αυτά μας βοηθούν να μετακινηθούμε από ένα επιφανειακό επίπεδο προς βαθύτερα ζητήματα.

1. Αυτό που κατέχουμε.
Τα υλικά αγαθά είνα απατηλά. Ο Σοπενάουερ υποστηρίζει πολύ κομψά ότι η συσσώρευση πλούτου και αγαθών είναι ατελείωτη και δεν προσφέρει ικανοποίηση. Όσο περισσότερα κατέχουμε, τόσο πολλαπλασιάζονται οι απαιτήσεις μας. Ο πλούτος είναι σαν το νερό της θάλασσας: όσο περισσότερο πίνουμε, τόσο πιο πολύ διψάμε. Στο τέλος δεν κατέχουμε εμείς τα αγαθά μας – μας κατέχουν εκείνα.

2. Αυτό που αντιπροσωπεύουμε στα μάτια των άλλων.
Η φήμη είναι το ίδιο εφήμερη όσο και τα υλικά πλούτη. Ο Σοπενάουερ γράφει: "Οι μισές μας ανησυχίες και αγωνίες έχουν προέλθει από την έγνοια μας για τις γνώμες των άλλων... πρέπει να βγάλουμε αυτό το αγκάθι απ' τη σάρκα μας".

Είναι τόσο ισχυρή η παρόρμηση να κάνουμε μια καλή εμφάνιση, ώστε για μερικούς φυλακισμένους, την ώρα που βαδίζουν προς τον τόπο της εκτέλεσής τους, αυτό που κυρίως απασχολεί τη σκέψη τους είναι το ντύσιμο και οι τελευταίες τους χειρονομίες.

Η γνώμη των άλλων είναι ένα φάντασμα που μπορεί ανά πάσα στιγμή ν' αλλάξει όψη. Οι γνώμες κρέμονται από μια κλωστή και μας υποδουλώνουν στο τι νομίζουν οι άλλοι, ή, ακόμα χειρότερα, στο τι φαίνεται να νομίζουν – γιατί ποτέ δεν μπορούμε να μάθουμε τι σκέφτονται πραγματικά.

3. Αυτό που είμαστε.
Μόνο αυτό που είμαστε έχει πραγματική αξία. Μια καλή συνείδηση, λέει ο Σοπενάουερ, αξίζει περισσότερο από μια καλή φήμη. Ο μεγαλύτερος στόχος μας θα έπρεπε να είναι η καλή υγεία κι ο πνευματικός πλούτος, ο οποίος οδηγεί σε ανεξάντλητα αποθέματα ιδεών, στην ανεξαρτησία και σε μια ηθική ζωή. Η ψυχική μας γαλήνη πηγάζει από τη γνώση ότι αυτό που μας αναστατώνει δεν είναι τα πράγματα, αλλά η ερμηνεία μας για τα πράγματα.

Αυτή η τελευταία σκέψη – ότι η ποιότητα της ζωής μας προσδιορίζεται από το πως ερμηνεύουμε τις εμπειρίες μας, όχι από τις ίδιες τις εμπειρίες – είναι ένα σημαντικό θεραπευτικό δόγμα που ανάγεται στην αρχαιότητα. Κεντρικό αξίωμα στη σχολή του στωικισμού, πέρασε από τον Ζήνωνα, τον Σενέκα, τον Μάρκο Αυρήλιο, τον Σπινόζα, τον Σοπενάουερ και τον Νίτσε κι έφτασε να γίνει θεμελιώδης έννοια τόσο στην ψυχοδυναμική όσο και στη γνωστική-συμπεριφορική ψυχοθεραπεία.

Από το βιβλίο του Irvin Yalom, Στον κήπο του Επίκουρου: αφήνοντας πίσω τον τρόμο του θανάτου, εκδόσεις Άγρα.


O Irvin D. Yalom (1931-) είναι επίτιμος καθηγητής ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Στάνφορντ των ΗΠΑ. Μαθητής και συνεργάτης του Rollo May, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους, εν ζωή, εκπροσώπους της υπαρξιακής σχολής στην ψυχιατρική και είναι συγγραφέας του εγκυρότερου και πληρέστερου εγχειρίδιου υπαρξιακής ψυχοθεραπείας ("Existential Psychotherapy").

Το πρώτο του βιβλίο, "Theory and Practice of Group Psychotherapy", έχει μεταφραστεί σε 14 γλώσσες και αποτελεί βασικό διδακτικό εγχειρίδιο σε πολλές σχολές ψυχιατρικής και ψυχοθεραπείας.

Ο Yalom έχει γράψει πολλά ακόμη επιστημονικά βιβλία και άρθρα. Το λογοτεχνικό του έργο αρχίζει όψιμα και περιλαμβάνει δύο συλλογές διηγημάτων ("Love's Executioner" και "Momma and the Meaning of Life") και τρία μυθιστορήματα ("When Nietzsche Wept", "Lying on the Couch" και "The Schopenhauer Cure"), που όλα έχουν γίνει μπεστ-σέλλερ σε πολλές χώρες.

Όλα του τα λογοτεχνικά βιβλία αποτελούν ιστορίες ψυχοθεραπείας και ο ίδιος τα θεωρεί προέκταση του διδακτικού του έργου, το οποίο, όπως λέει, βρίθει ούτως ή άλλως ιστοριών και διηγήσεων.





Πηγή tvxs.gr

Αν πραγματικά αγαπώ έναν άνθρωπο, από τον Erich Fromm



Η αγάπη δεν είναι βασικά μια σχέση προς ένα ιδιαίτερο άτομο. Είναι μια στάση, ένας προσανατολισμός του χαρακτήρα που καθορίζει τη σχέση ενός ατόμου προς τον κόσμο σαν σύνολο κι όχι προς ένα «αντικείμενο» αγάπης.
Αν ένα άτομο αγαπά μόνο ένα άλλο άτομο κι είναι αδιάφορο προς τους άλλους συνανθρώπους του, η αγάπη του δεν είναι ακριβώς αγάπη αλλά μια συμβιωτική προσκόλληση ή ένας διογκωμένος εγωισμός.

Ωστόσο, οι πιο πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως η αγάπη είναι το αντικείμενο κι όχι η ψυχική ικανότητα. Στην πραγματικότητα φτάνουν στο σημείο να πιστεύουν ότι: όταν δεν αγαπάνε κανέναν άλλον παρά μόνο το «αγαπημένο» πρόσωπο, αυτό είναι μια απόδειξη της έντασης της αγάπης τους.

Αν πραγματικά αγαπώ έναν άνθρωπο, αγαπώ όλους τους ανθρώπους, αγαπώ τον κόσμο, αγαπώ τη ζωή. Αν μπορώ να πω σε κάποιον άλλον «σ’ αγαπώ», πρέπει να είμαι ικανός να πω «αγαπώ σε σένα όλους, αγαπώ μέσα από σένα όλο τον κόσμο, αγαπώ σε σένα και τον εαυτό μου».





Πηγή: Erich Fromm “Η τέχνη της αγάπης”

Το διαβάσαμε: sciencearchives.wordpress.com

Το Αρχαίο Ελληνικό Ποδόσφαιρο



Οι πρώτες πληροφορίες για παιχνίδι με μπάλα θα τις βρούμε στα Ομηρικά Έπη.

Επίσκυρος:" ό, παιδιά τις, διά σφαίρας", " ό, μέ τά πολλών, σφαιρισμός " (Ησυχ.) {Από το Ομηρικό Λεξικό των LIDDEL & SCOTT}. Δηλαδή " αυτός που παίζει με τη σφαίρα (μπάλα) " ή " αυτός που παίζει με πολλούς τη σφαίρα (μπάλα)". Στην αγγλική μετάφραση του ίδιου Λεξικού λέει: Επίσκυρος = Ballgame, football or rugby.

Μεγάλη επιτυχία στην αρχαία Ελλάδα γνώρισε το παιχνίδι « Επίσκυρος » που είχε πάρει το όνομά του από τη γραμμή με σκύρα (σπασμένα κομμάτια πέτρας, πετραδάκια) που χώριζε το γήπεδο.Με λίγα λόγια είχαμε και κεντρική διαχωριστική γραμμή, των δύο μεγάλων περιοχών του γηπέδου.

    (Σωκράτης) Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, πρῶτον μὲν εἶναι τοιαύτη ἡ γῆ αὐτὴ ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη, χρώμασιν διειλημμένη, ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε εἶναι χρώματα ὥσπερ δείγματα, οἷς δὴ οἱ γραφῆς καταχρῶνται.

    (μτφ): “Λέγεται λοιπόν, ω συνομιλητή, πως η γη, εάν την δει κανείς από ψηλά είναι σαν τις σφαίρες (μπάλες) που αποτελούνται από δώδεκα κομμάτια διαφορετικού δέρματος. Είναι δηλαδή πολύχρωμη σφαίρα και τα μέρη της ξεχωρίζουν από τα χρώματα που έχει το καθένα.

Αρα η μπάλα ήταν φτιαγμένη από 12 χρώματα, 12 κομμάτια δέρματος συμβολίζοντας τους 12 Έλληνες Θεούς.

    «Φύγετε νεαροί, αυτό το παιχνίδι με την μπάλα φουσκωμένη από αέρα έχει γίνει για μεσήλικες και παιδιά» -Αρριανός ΧΙV 47

    "Έριχνε ψηλά την σφαίρα και την γη που έθρεψε πολλούς άρχισε να κτυπά με προικισμένα πόδια και να κάνη στροφές γρήγορες και εναλλασσόμενες, ενώ οι άλλοι νέοι τον ζητωκραύγαζαν και στον ουρανό υψώνονταν δυνατές φωνές." - Οδύσσεια Θ 370 - 375
arxaioellinikopodosfairo1
Μπάλα που βρέθηκε μετά από ανασκαφές στην Σαμοθράκη.

Πληροφορούμεθα λοιπόν από τον αρχαιολόγο Ε. Μπεξή στο περιοδικό ΙΧΩΡ ότι:

Υπήρχε ένα άθλημα με το όνομα "Επίσκυρος".
Το γήπεδο που διεξήγετο ο αγώνας ήταν χωρισμένο σε δύο μέρη με γραμμές από χαλίκια και η μπάλα ήταν κατασκευασμένη από δερμάτινα κομμάτια ραμμένα μεταξύ τους με εντόσθια ζώων, ενώ στις άκρες του γηπέδου ήταν χαραγμένη μία γραμμή που συμβόλιζε τα δύο τέρματα.
Η μπάλα ήταν φουσκωμένη με αέρια και εξωτερικά ήταν ζωγραφισμένη με ζωντανά χρώματα και γεωμετρικά σχήματα. Σκοπός ήταν και για τις δύο ομάδες όπως και σήμερα να περάσουν την μπάλα από την απέναντι εστία, το τέρμα.

Εντύπωση προξενεί επίσης η ιατρική(!) παρατήρηση του αθλήματος. Ο μεγάλος γιατρός της ύστερης αρχαιότητος Γαληνός μας δίνει μία καταπληκτική περιγραφή στο έργο του "Περί ασκήσεων με μικρή μπάλα" του παιχνιδιού.

arxaioellinikopodosfairo2
"Όταν οι παίκτες παρατάσσονται σε αντίθετες σειρές και αγωνίζονται, για να εμποδίσουν τον αντίπαλο να κρατήσει την μπάλα στο κέντρο, τότε είναι βίαια άσκηση με κρατήματα στους ώμους και λαβές πάλης. Έτσι το κεφάλι και ο λαιμός ασκούνται με τις κινήσεις, τα κρατήματα των ώμων και τα πλευρά και το στήθος και το στομάχι ασκούνται από τα κρατήματα και τις λαβές πάλης με τα χέρια. Σε αυτό το παιχνίδι οι γλουτοί και τα πόδια τεντώνονται βίαια, γιατί αποτελούν την βάση των κινήσεων. Ο συνδυασμός με το τρέξιμο μπροστά και πίσω και τα πηδήματα στα πλάγια, κάθε άλλο παρά μικρή άσκηση είναι όχι μόνο για τα πόδια αλλά και για όλο το σώμα που είναι σε κίνηση."

Εάν δεν αρκούν τα λόγια έχουμε και "κατευθείαν αναμετάδοση" από το αρχαιολογικό μουσείο Αθηνών αθλητή - ποδοσφαιριστή, ο οποίος προσπαθεί με άψογη τεχνική να κοντρολάρει την μπάλα πάνω στο δεξί του πόδι. Είναι σαφές ότι ο παίκτης δεν πρέπει να πιάσει την μπάλα με τα χέρια του γι αυτό τα κρατάει πίσω από την πλάτη του.

Μας διασώζονται ακόμη και ονόματα διάσημων «ποδοσφαιριστών» της αρχαιότητος, όπως του Αριστόνικου του Καρυστίου, του Δημοτέλη του Χίου, του Χαιρεφάνη και του Κτησιβίου του Χαλκιδέως.


Φωτογραφία άρθρου: Επιτύμβια στήλη 4ος αιών π.Χ. , Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών






Λέοναρντ Κοέν: μην παίζετε τις λέξεις



«Το ποίημα είναι το Σύνταγμα της έσω χώρας. Μην “παίζετε” τις λέξεις. Οι λέξεις πεθαίνουν όταν τις “παίζετε”, μαραίνονται και μετά, το μόνο που απομένει είναι η φιλοδοξία σας»
«Πώς να απαγγέλεις ποίηση».
Ένα κυνικό-τρυφερό-αστείο-σατυρικό κείμενο του Κοέν για τους στίχους των τραγουδιών και τα ποίηματα και τις λέξεις.
Πάρε τη λέξη πεταλούδα. Για να πεις αυτή τη λέξη δε χρειάζεται να κάνεις τη φωνή σου πιο ελαφριά από ένα γραμμάριο, ούτε χρειάζεται να την εφοδιάσεις με μικρά σκονισμένα φτερά. Δε χρειάζεται να φανταστείς μιαν ηλιόλουστη ημέρα ή ένα χωράφι με ασφοδέλους. Δεν είναι απαραίτητο να είσαι ερωτευμένη ή να έχεις ερωτευτεί τις πεταλούδες. Η λέξη πεταλούδα δεν είναι η πραγματική πεταλούδα. Υπάρχει η λέξη, μα υπάρχει και η πεταλούδα. Αν μπερδέψεις αυτά τα δύο, οι άνθρωποι θα έχουν κάθε δικαίωμα να σε κοροϊδεύουν. Μην το παρακάνεις με τη λέξη. Μήπως προσπαθείς να υπονοήσεις ότι αγαπάς τις πεταλούδες τελειότερα από οποιονδήποτε άλλον ή ότι πραγματικά αντιλαμβάνεσαι τη φύση τους; Η λέξη πεταλούδα είναι απλά ένα δεδομένο. Δεν είναι μια ευκαιρία για να πλανιέσαι στον αέρα, να πετάξεις ψηλά, να πιάσεις φιλία με τα λουλούδια, να συμβολίσεις την ομορφιά και το εύθραυστο ή να υποδυθείς την πεταλούδα με οποιονδήποτε άλλο τρόπο.
Μην υποδύεσαι τις λέξεις. Ποτέ μην προσπαθήσεις να υψωθείς από το πάτωμα, όταν μιλάς για πέταγμα. Ποτέ μην κλείνεις τα μάτια, μην τινάζεις απότομα το κεφάλι σου στο πλάι, όταν μιλάς για θάνατο. Μην καρφώνεις τα φλογισμένα σου μάτια πάνω μου όταν μιλάς για έρωτα. Αν θέλεις να με εντυπωσιάσεις όταν μιλάς για έρωτα, βάλε το χέρι σου στην τσέπη ή κάτω από το φόρεμά σου και χαϊδέψου. Αν η φιλοδοξία σου και η πείνα σου για χειροκρότημα σε έκαναν να μου μιλήσεις για έρωτα, θα 'πρεπε να μάθεις πώς να το κάνεις χωρίς να ξεφτιλίζεις τον εαυτό σου ή το κείμενο.
Ποια είναι η έκφραση που απαιτούν οι καιροί; Οι καιροί απαιτούν μη έκφραση έτσι κι αλλιώς. Η εποχή δε ζητάει καμιά απολύτως έκφραση. Έχουμε δει φωτογραφίες με χαροκαμένες ασιάτισσες μητέρες. Δε μας αφορά η αγωνία των οργάνων σου που πασπατεύεις.
Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να εκφράσεις με το πρόσωπό σου, που να μπορεί να συναγωνιστεί με τη φρίκη αυτής της εποχής. Μην προσπαθήσεις καν. Το μόνο που θα καταφέρεις είναι να φέρεις τον εαυτό σου αντιμέτωπο με τη χλεύη εκείνων που έχουν νιώσει αυτά τα πράγματα βαθιά. Έχουμε δει στις ειδήσεις ανθρώπους στο έπακρο του πόνου και του ξεριζωμού. Όλοι ξέρουν ότι τρως καλά κι ότι πληρώνεσαι κιόλας για να σταθείς εδώ. Κάνεις αυτό που κάνεις μπροστά σε ανθρώπους που βίωσαν την καταστροφή. Αυτό θα έπρεπε να σε κάνει πολύ μετρημένη. Πες τις λέξεις, δώσε το δεδομένο, κάνε στην άκρη.
Όλοι ξέρουν ότι υποφέρεις. Δε μπορείς να πεις στο ακροατήριο όλα όσα ξέρεις για τον έρωτα με κάθε γραμμή που θα απαγγέλεις για τον έρωτα. Παραμέρησε και θα ξέρουν ό,τι ξέρεις γιατί ήδη το ξέρουν. Δεν έχεις να τους μάθεις τίποτα. Δεν είσαι πιο όμορφη απ’ αυτούς. Ούτε πιο σοφή. Μην τους βάζεις τις φωνές. Μην τους βιάζεις στην ψύχρα. Αυτό είναι κακό σεξ. Αν τους δείξεις το περίγραμμα των γεννητικών σου οργάνων, τότε δώσε τους κι αυτό που τάζεις. Να θυμάσαι ότι στην πραγματικότητα οι άνθρωποι δε θέλουν έναν ακροβάτη στο κρεβάτι τους.
Ποια είναι η ανάγκη μας; Να είμαστε κοντά στο φυσικό άντρα, να είμαστε κοντά στη φυσική γυναίκα. Μην παριστάνεις ότι είσαι μια λατρεμένη τραγουδίστρια μ’ ένα τεράστιο πιστό ακροατήριο, που σε ακολούθησε στα πάνω και στα κάτω της ζωής σου μέχρι τούτη εδώ τη στιγμή. Οι βόμβες, τα φλογοβόλα κι όλα τα σκατά κατέστρεψαν πολλά περισσότερα από δέντρα και χωριά. Κατέστρεψαν και τη σκηνή. Νόμισες ότι το επάγγελμά σου θα γλίτωνε από τη γενική καταστροφή; Δεν υπάρχει πια σκηνή. Δεν υπάρχουν πια φώτα της ράμπας και προβολείς. Στέκεσαι μέσα στον κόσμο. Γι' αυτό να είσαι σεμνή. Πες τις λέξεις, δώσε τα δεδομένα, παραμέρισε. Στάσου μόνη. σαν να είσαι στο δωμάτιό σου. Μην το παίζεις.
Αυτό είναι ένα εσωτερικό τοπίο. Είναι μέσα. Είναι πολύ προσωπικό. Σεβάσου την προσωπική ησυχία του υλικού. Αυτά τα κομμάτια γράφτηκαν στη σιωπή. Το θάρρος του παιχνιδιού είναι να το αρθρώσεις. Η πειθαρχία του είναι να μην το παραβιάσεις. Κάνε το ακροατήριο να νιώσει την αγάπη σου για μια τέτοια ήσυχη συνθήκη, παρόλο που αυτή είναι ανύπαρκτη. Να είστε καλές πουτάνες. Το ποίημα δεν είναι σλόγκαν. Δε μπορεί να σε διαφημίσει. Δε μπορεί να προωθήσει τη φήμη σου ως ευαίσθητης. Δεν είσαι επιβήτορας. Δεν είσαι η γυναίκα φονιάς. Όλες αυτές οι βλακείες περί γκάνγκστερ του έρωτα. Είσαι σπουδάστρια της πειθαρχίας. Μην «παίζετε» τις λέξεις. Οι λέξεις πεθαίνουν όταν τις «παίζετε», μαραίνονται και μετά, το μόνο που απομένει είναι η φιλοδοξία σας.
Πες τις λέξεις με την ακρίβεια που θα τσέκαρες έναν κατάλογο πλυντηρίου. Μην αρχίσεις να συγκινείσαι με το δαντελένιο μπλουζάκι. Μην καυλώνεις όταν λες βρακί. Μην αρχίζεις να ανατριχιάζεις με την πετσέτα. Τα σεντόνια δεν πρέπει να σου βγάζουν μιαν ονειροπόλα έκφραση στα μάτια. Δεν υπάρχει λόγος να κλάψεις με τη λέξη μαντίλι. Οι κάλτσες δεν είναι εδώ για να σου θυμίζουν παράξενα και μακρινά ταξίδια. Όλα αυτά είναι απλά η μπουγάδα σου. Είναι μόνο τα ρούχα σου. Μην κάνεις μπανιστήρι μέσα από αυτά. Απλά φόρα τα.
Το ποίημα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια πληροφορία. Είναι το Σύνταγμα της έσω χώρας. Αν το απαγγείλεις με στόμφο και το φουσκώσεις με ευγενικές προθέσεις, τότε δε θα είσαι καλύτερη από τους πολιτικούς που τόσο περιφρονείς. Τότε, θα είσαι απλά κάποιος που κουνάει μια σημαία και κάνει την πιο φτηνή έκκληση σ’ ένα είδος συναισθηματικού πατριωτισμού.
Να σκέφτεσαι τις λέξεις σαν επιστήμη, όχι σαν τέχνη. Είναι μια αναφορά. Είσαι ομιλήτρια σε μια συνεδρίαση του Κλαμπ Εξερευνητών του Ομίλου του Νάσιοναλ Τζεογκράφικ. Αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζουν όλα τα ρίσκα της ορειβασίας. Σε τιμούν, παίρνοντας ως δεδομένο ότι τα γνωρίζεις. Αν τους τρίψεις τη μούρη μέσα σ’ αυτά, θα είναι σαν να τους προσβάλλεις για τη φιλοξενία τους. Μίλα τους για το ύψος του βουνού, τον εξοπλισμό που χρησιμοποίησες, να είσαι συγκεκριμένη όσον αφορά στις επιφάνειες και το χρόνο που σου χρειάστηκε για ν’ ανέβεις. Μη χειριστείς το ακροατήριο για να εκμαιεύσεις κομμένες ανάσες κι αναστεναγμούς. Αν γίνεις άξια γι' αυτά, αυτό δε θα οφείλεται στην εκτίμηση που είχες εσύ για το συμβάν, αλλά στη δική τους. Αυτό θα γίνει από τα στατιστικά στοιχεία κι όχι από το τρέμουλο της φωνής σου ή το σκίσιμο του αέρα με τα χέρια σου. Θα γίνει με τα δεδομένα και την ήσυχη οργάνωση της παρουσίας σου.
Απόφυγε τη διάνθιση. Μη φοβηθείς να είσαι αδύναμη. Σου πηγαίνει να 'σαι κουρασμένη. Μοιάζεις ότι θα μπορούσες να συνεχίζεις πολύ ακόμα. Έλα τώρα στην αγκαλιά μου. Για μένα είσαι η εικόνα της ομορφιάς.
.......
Λέοναρντ Κοέν, πριν γίνει γνωστός από τα τραγούδια του, αγαπήθηκε για τα ποιήματά του. Έγραψε την πρώτη του ποιητική συλλογή (Let Us Compare Mythologies ‘56), πριν αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο. Το πιο πρόσφατό του βιβλίο που μεταφράστηκε στα ελληνικά είναι το Υπέροχοι Απόκληροι (2012). Το Πώς να απαγγέλεις ποίηση είναι απόσπασμα από το βιβλίο ποιημάτων του, Death of a ladies man. Μετάφραση: Λίνα Νικολακοπούλου




Πηγή: doctv.gr

Η απομόνωση, του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι


Όλοι στον αιώνα μας χώρισαν και γίνανε μονάδες, ο καθένας αποτραβιέται στη μονιά του, ο καθένας απομακρύνεται απ’ τον άλ­λον, κρύβεται...
…Για να ξαναχτιστεί ο κόσμος πάνω σε νέες βάσεις πρέπει μονάχοι τους οι άνθρωποι να πάρουν έναν αλλιώτικο δρόμο. Προτού να γίνεις πραγματικός αδερ­φός για όλους τους άλλους, δε θα φτιαχτεί καμιά αδελφοσύνη.
Ποτέ και με καμιά επιστήμη, με κανένα συμφέρον δε θα καταφέρουν οι άνθρωποι να μοιράσουν την ιδιοκτησία και τα δικαιώματα τους, έ­τσι που να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι. Ο καθένας θα νομίζει πως έχει λίγα και θα διαμαρτύρεται, θα φθονεί και θα εξολοθρεύει ο ένας τον άλλον. Ρωτάτε πότε θα πραγματοποιηθεί. Θα γίνει, μα πρέπει πρώτα να τελειώσει η περίοδος της ανθρώπινης απομόνωσης.
—  Για ποια απομόνωση μιλάτε; τον ρωτάω εγώ.
– Για την απομόνωση που βασιλεύει τώρα παντού και ιδιαίτε­ρα στον αιώνα μας, μα που ακόμα δεν ολοκληρώθηκε και  δεν πέρα­σε η εποχή της. Γιατί τώρα ο καθένας προσπαθεί να ξεχωρίσει όσο μπορεί τον εαυτό του απ’ τους άλλους, θέλει να δοκιμάσει όλη την πληρότητα της ζωής εν εαυτώ, όμως αυτές του οι προσπάθειες δεν καταλήγουν σε πληρότητα ζωής μα σε ολοκληρωτική αυτοκτονία, γιατί αντί να εκπληρώσει τον προορισμό του, πέφτει στην απομόνω­ση.
Όλοι στον αιώνα μας χώρισαν και γίνανε μονάδες, ο καθένας αποτραβιέται στη μονιά του, ο καθένας απομακρύνεται απ’ τον άλ­λον, κρύβεται και κρύβει το έχει του και καταλήγει ν’ απωθεί τους ομοίους του και ν’ απωθείται απ’ αυτούς. Καθένας χώρια μαζεύει πλούτη και σκέφτεται: τι δυνατός που είμαι τώρα και πόσο εξασφα­λισμένος.
Και δεν το ξέρει ο ανόητος πως όσο περισσότερο μαζεύει, τόσο περισσότερο βουλιάζει και χάνεται μες στην αδυναμία του. Και τούτο γιατί συνήθισε να υπολογίζει μονάχα στον εαυτό του, απο­σπάστηκε απ’ το σύνολο κι έμεινε μονάχος, έμαθε την ψυχή του να μην πιστεύει στην ανθρώπινη βοήθεια, στους ανθρώπους και στην ανθρωπότητα και το μόνο που σκιάζεται είναι μην τυχόν και χάσει τα λεφτά του και τα δικαιώματα που απόχτησε.
Ο ανθρώπινος νους αρχίζει να ειρωνεύεται και να μην καταλαβαίνει πως δεν πρόκειται να σωθεί η προσωπικότητα με τις ατομικές μεμονωμένες προσπά­θειες, μα με την πανανθρώπινη αλληλεγγύη. Μα θα ‘ρθει το δίχως άλλο και το τέλος αυτής της φοβερής απομόνωσης και θα καταλά­βουν όλοι με μιας πόσο αφύσικα χώρισαν ο ένας απ’ τον άλλον.
Και θα ‘ναι τέτοιο το πνεύμα της εποχής που θ’ απορούν που τόσο καιρό βρίσκονταν στο σκοτάδι και δε βλέπανε το φως. Τότε θα εμφανιστεί στον ουρανό το σημείον του Υιού του Ανθρώπου…
Μα ως τότε πρέ­πει να κρατάμε γερά τη σημαία και, πού και πού πρέπει ο άνθρωπος να δίνει το παράδειγμα, έστω και μεμονωμένα, και να βγάζει την ψυχή του απ’ την απομόνωση πραγματοποιώντας τον άθλο της αδερφικής συνένωσης, έστω κι αν τον πάρουνε για παράφρονα. Κι αυτό για να μην πεθάνει η μεγάλη ιδέα…

Το παρόν κείμενο αποτελεί απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Φιόντορ Ντοστογιέφκη «Αδερφοί Καραμάζοφ», τόμος δεύτερος(σελ.228-229) σε μετάφραση του Άρη Αλεξάνδρου, Εκδόσεις Γκοβόστη.




Ο πρώτος ηλίθιος



Ο ηλίθιος δεν μιλούσε πολύ. Μόνο οι άλλοι το έκαναν γι’ αυτόν. Ο ηλίθιος άκουγε.

Άκουγε όλους τους άλλους. Ο καθένας είχε να του πει την ιστορία του, τον πόνο του και το βάσανό του. Ήταν χαρούμενοι μόνο όταν ήταν μαζί τους, όχι όταν ήταν με τους άλλους. Όταν έπαιζε με τα παιδιά τους, έλεγαν γι’ αυτόν ότι δεν είχε να κάνει τίποτα άλλο. Ο ηλίθιος άκουγε όλες αυτές τις ερμηνείες και τις απόψεις του κόσμου. Δεν άλλαζε όμως.

Ήταν πάντα με εκείνους που τον είχαν ανάγκη, ακόμα και αν δεν είχαν ανάγκες. Ήταν η άμμος της παιδικής χαράς. Όλα τα παιδιά έπαιζαν μαζί του κι ύστερα τον άφηναν μόνο για να μπορέσουν να τον βρουν και πάλι την επόμενη ημέρα να τα περιμένει. Ο ηλίθιος τα αγαπούσε όλα και γι’ αυτό το λόγο δεν τον αγαπούσε κανένα ιδιαίτερα. Ήταν απλώς ο ηλίθιος τους. Μαζί του ένιωθαν πάντα ασφάλεια διότι ήταν ο μεγάλος. Όμως όπως ήταν ο μεγάλος τούς άρεσε να κοροϊδεύουν τα γεράματά του. Δεν έφταιγαν τα παιδιά αν είχε γεννηθεί γέρος για να τα προστατέψει. Εκείνος έφταιγε για όλα, τα παιδιά ήταν αθώα και το ίδιο οι γονείς τους.

Δεν ήταν αγαθός αλλιώς πώς θα έφταιγε για όλους και όλα. Ήταν υπεύθυνος για όλα μπροστά σε όλους και για όλους μπροστά σε όλα. Όπως δεν ανήκε σε καμιά παρέα, ήταν ο παράξενος της παρέας. Και κάθε παρέα ήθελε τον παράξενο της. Ο ηλίθιος αναλάμβανε αυτό το ρόλο με πάθος και περίμενε τα καρφιά της αθωότητας που δεν έλειπαν ποτέ να τον πληγώσουν.

Για τα παιδιά ήταν ο γαλάζιος γίγαντας, εκείνος που δεν πέθαινε ποτέ για να τον βασανίζουν όλα τα παιδιά δίχως εξαίρεση. Βέβαια οι γονείς ήξεραν ότι ήταν παράξενος. Και τον πρόσεχαν όπως προσέχουν τους δασκάλους. Κάθε του λέξη την ερμήνευαν. Δεν έπρεπε να θίξει την κοινωνία. Ο ηλίθιος ήταν ο δάσκαλος των παιδιών διότι ήταν παιδιά. Έτσι τουλάχιστον πίστευαν. Η ανθρωπιά του δεν ήταν ένα καλό παράδειγμα για τα κοινωνικά παιδιά και πρόσεχαν να μην εκτραπούν. Ενώ τα παιδιά τον αγαπούσαν διότι μπορούσαν να τον πληγώσουν δίχως να πει τίποτα. Ενώ τους γιάτρευε κάθε φορά που πονούσαν ακόμα και αν το χτύπημα ήταν δικό τους. Ήταν ο δικός τους ηλίθιος. Έτσι τον έβλεπαν και οι γονείς. Αρκεί να μην έβλαπτε την κοινωνία.

Μιλούσε βέβαια για την ανθρωπότητα αλλά του το συγχωρούσαν διότι ήξεραν ότι ήταν ηλίθιος και παράξενος. Έλεγαν μέσα τους ότι ο καθένας έχει τα κουσούρια του. Η ανθρωπότητα ήταν η αδυναμία του αλλά ποιος μπορούσε να κατανοήσει τι έλεγε πραγματικά και ουσιαστικά.

Όμως μερικά παιδιά που ήταν και αυτά παράξενα τον άκουσαν. Δεν μιλούσαν πολύ και οι γονείς δεν αντιλήφθηκαν αμέσως το κακό που γινόταν. Άκουγαν τον ηλίθιο και καταλάβαιναν για πρώτη φορά τι σημαίνει ζωή. Θέλησαν να μιλήσουν για πρώτη φορά για την ανθρώπινη ζωή στην κοινωνία και τότε εκείνη αποφάσισε να λυτρώσει τον ηλίθιο από τα βάσανα.

Τον δηλητηρίασε.

Ήταν ο πρώτος ηλίθιος και λεγόταν Σωκράτης.

Νίκος Λυγερός





Πηγή: apenantioxthi.com

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...